Neşe Yaşın- Νεσέ Γιασίν

Ήθελα καιρό τώρα να γράψω κάτι για την Νεσέ Γιασίν αλλά δίσταζα. Δεν ξέρω εάν ήταν απλή αναβλητικότητα ή δέος μπροστά στην απερίγραπτη καλωσύνη που πλημμυρίζει τους στίχους και την αύρα της.

H τουρκοκύπρια ποιήτρια, καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Κύπρου και ακτιβίστρια, είναι μία από τις

πολυσύνθετες προσωπικότητες του σύγχρονου κυπριακού πολιτισμού, αφού έχει καταφέρει να εκφράσει μία ιδιαίτερη αίσθηση "κυπριακότητας", ενσωματώνοντάς την σε ένα πανανθρώπινο τραγούδι.

Είναι η συγγραφέας του ιστορικού ποιήματος που μελοποίησε ο Μάριος Τόκας:

"Λένε πως ο άνθρωπος πρέπει την πατρίδα ν'αγαπά

έτσι λέει κι ο πατέρας μου συχνά

Η δική μου η πατρίδα έχει μοιραστεί στα δυο

ποιό από τα δυο κομμάτια πρέπει ν'αγαπώ;"

Το ποιήμα αυτό εξέφρασε με τον πιο τραγικό τρόπο την διχοτόμηση της Κύπρου και έγινε αγαπημένος στίχος στα χείλη όλων όσων έζησαν τα θλιβερά απότοκα της καταστροφής εκείνης, που δεν ήρθε σε μια νύχτα αλλά δρομολογήθηκε σταδιακά μέσα από την καλλιέργεια τυφλού εθνικιστικού μίσους ανάμεσα στις κοινότητες της νήσου. Για την πολιτική της δράση και την σημαντική συνεισφορά της στο πεδίο της επαναπροσέγγισης της καθημερινής ζωής, η Γιασίν γνώρισε επιθέσεις και απειλές για τη ζωή της ουκ ολίγες φορές.

Όπως η ίδια είπε σε ένα ποιήμα της:

"...καμία δύναμη δεν μπορεί να ενώσει τα Ηνωμένα Έθνη

όσο υπάρχουν έθνη..."

Μάλιστα, το βιβλίο της Η κρυφή ιστορία των θλιμμένων κοριτσιών που εκδόθηκε το

2002, απαγορεύτηκε στα

κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου

αλλά και στην Τουρκία.

Το φως που γεννιέται εντός της θα το κοινωνούμε πολλά χρόνια ακόμη.

------------------------------------------------------------------------------

ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΓΕΝΝΙΟΤΑΝΕ ΕΝΤΟΣ ΜΟΥ

Ίσως την ώρα που εσύ
πυροβολούσες από τα χαρακώματα που σκότωναν το σπίτι μας
εγώ να μούδιαζα μέσα σε μια θλίψη παιδική
και θάνατοι από τους στεναγμούς μου να περνούσαν

Το ‘ξερα από τότε
πως την ψυχή μου θα ‘κλεβες μια μέρα

Καθώς κάτω από τις σκάλες κρυβόμουνα
κλαίγοντας για φόνους οικογενιακούς
μου ψυθίριζε όνειρα για το μέλλον    
το φως που γενιότανε εντός μου
Τρεις άγγελοι μου φανερώθηκαν
ο ένας έφερε μια τουλίπα πορφυρή
ο δεύτερος ένα σου φιλί
ο τρίτος ήρθε με χέρια αδειανά
κι ανήσυχα με κοίταξε στα μάτια

Ύστερα με κυνήγησαν των σκοτωμένων τα φαντάσματα
που ήρθανε με ρούχα ματωμένα
ενώ στην πύλη του παραδείσου
δασκάλα ιστορικός απάγγειλε το ψέμα

Τόσο μα τόσο πολύ σε περίμενα
στους έρημους πύργους της Βαβυλώνας
Βγάλε τα ρούχα του στρατού
κι έλα κοντά μου
και χάρισ’ μου τρία παιδιά απ’ τις ψυχές των πεθαμένων

Το ένα για να σβήσει τους πόνους
το άλλο για να παρηγορήσει το χώμα
το τρίτο στην πόλη τις νύχτες να γυρνά
να κρατεί το χέρι των μανάδων που κλαίνε

μτφρ: Βούλα Χαρανά

------------------------------------------------------------------

Συλλογή ποιημάτων της Νεσέ Γιασίν στα αγγλικά και τα τουρκικά: http://www.stwing.upenn.edu/~durduran/newpage/culture/poetry/neseyasin/nese.html

Η συγκλονιστική κατάθεση του Μάριου Τόκα για την καλλιτεχνική τους συνάντηση:

Στου Δούκα

Δούκα δεν ξέρω αν σου διαφεύγει, αλλά ο Αντίχριστος έχει ήδη κατέβει στη Γη.
Κατέβηκε το 1968 σ'ένα ροκ εν ρολ τσίρκο και πήρε τη μορφή του Μικ Τζάγκερ. Έβγαλε τη μπλούζα του στη μέση της σκηνής και έμοιαζε με ανδρόγυνη ύπαρξη.
Κατέβηκε επίσης την ίδια χρονιά στη Γαλλία και μετουσιώθηκε σε λάγνα κοπέλα που από Παριζιάνα έγινε Παρτιζάνα τι να λέμε.
Πήρε το μουτράκι και το σώμα της κανονικά δηλαδή, και τους καλούσε να κάνουν έρωτα ασυστόλως στα οδοφράγματα. Οι συντηρητικοί την είπαν ξεδιάντροπη και οι σταλίνες αναρχοσυνδικαλίστρια, πάντως αμφότεροι συμφωνούν ότι επρόκειτο περί Σατανά.
Επίσης η θεία Παναγιώτα στη γειτονιά λέει ότι τα τσογλάνια σίγουρα πίνουν ναρκωτικά, αλλιώς πως θα κατάφερναν να χτυπιούνται ακούραστα στους δρόμους ένα μήνα τώρα με πιάνεις; Και ξέρεις ποιός δεν κοιμάται τα βράδια ετσι;
Ο Σατανάς προσπαθεί επίσης να διαλύσει το εμπόριο, να καταργήσει τα σύνορα και να τους εξαναγκάσει όλους να γαμηθούν και να φτιάξουν κεφάλι!
Ευτυχώς που υπάρχει ο εξορκισμός της προπαγάνδας και ο αληθινός θεός υπερισχύει.
Πως αλλιώς θα πείθονταν όλοι αυτοί ότι αυτή η μισθωτή σκλαβιά θα ονομάζεται "ελεύθερη αγορά";
Πως αλλιώς θα πείθονταν ότι ξεκληρίζουμε ανήλικα με φωτιά και τσεκούρι και τους "ελευθερώνουμε";
Γιατί ως γνωστόν ΘΕΟΣ=ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Ένας Γερμανός ψυχάκιας φίλος μου με παχύ αντιτουριστικό μουστάκι είπε ότι οι ιδέες πρέπει να περιπλανηθούν πρώτα πάνω στη γη με το πιο τρομερό τους πρόσωπο, ή κάπως έτσι το είπε. Ε εγώ αυτή την ιδέα την έχω πάρει γραμμή που έρχεται πολύ καιρό. Χορεύει ρυθμούς πρωτόγονους και δεν υπάρχει περίπτωση να μην την βρίσκουμε ξανά και ξανά μπροστά μας, γιατί ο εξορκισμός δεν μπορεί να είναι ποτέ πλήρης και οριστικός.

Λιβ γιουρ μυθ ιν Γκρίς!

"Σκοπός μου ήταν να δείξω - βασιζόμενος σε αναμφισβήτητα ιστορικά γεγονότα - ότι η σταδιακή " συρρίκνωση " του Παρθενώνα δεν πρέπει να αποδοθεί σε τυχόν φθορές μέσα στο χρόνο ή σε ενδεχόμενες αδυναμίες της κατασκευής του αλλά αντίθετα οφείλεται στον φανατισμό των ανθρώπων καθώς και στην βαρβαρότητα των διαδοχικών εισβολέων, χωρίς να ξεχνά κανείς τις ασύστολες λεηλασίες του λόρδου Eλγιν, πρέσβη της Μεγάλης Βρετανίας.

Στη σκηνή που κόπηκε βλέπουμε μερικούς βανδάλους " παλαιοχριστιανούς " να καταστρέφουν τα γλυπτά που κοσμούσαν το αέτωμα του ναού θεωρώντας τα είδωλα και αναπαραστάσεις ακολασίας. Φαίνεται ότι ο ελληνικός κλήρος ζήτησε στη Διοίκηση του Μουσείου της Ακρόπολης όπου προβάλλεται η ταινία να κόψει αυτή τη σκηνή.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται : οι θρησκόληπτοι που άλλοτε ακρωτηρίαζαν τα αγάλματα, σήμερα επεμβαίνουν και κόβουν τις εικόνες. Το πεδίο των λογοκριτών εμπλουτίσθηκε με ανώτερους δημοσίους λειτουργούς των οποίων το καθήκον είναι η προστασία της Δημοκρατίας. Οι νόμοι που προστατεύουν τα Πνευματικά Δικαιώματα των Δημιουργών ( Droits d'Auteur) απαγορεύουν ρητά οποιαδήποτε αλλαγή σε μία κινηματογραφική ταινία χωρίς τη συγκατάθεση του σκηνοθέτη.

Θέλω να κάνω σαφές το εξής:ο κύριος σκοπός της ταινίας μου είναι να αποδειχθεί ότι ο λόρδος Eλγιν κατέστρεψε μέρος του ναού και έκλεψε τα αγάλματά του για κερδοσκοπικούς λόγους : ο αγοραστής - δηλαδή ο κλεπταποδόχος - ήταν το αγγλικό κράτος.Τα αγάλματα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του Παρθενώνα".

Κώστας Γαβράς

Κύριε Γαβρά, καλώς ήλθατε στην Ελλάδα του Παντερμαλή, της Παναγιωταρέα, του Μπαμπινιώτη, του Ιερώνυμου, του Άνθιμου, του Σαμαρά, του εκτρώματος του μέσου τηλεθεατή.

Άραγε τι σχέση έχει η Ελλάδα με εκείνους τους Έλληνες;

Μόνο να πιθηκίζουμε στις τηλεοράσεις ότι αυτά είναι "δικά μας";

Μόνο να πλαστογραφούμε έννοιες και ιστορία όταν κοκορευόμαστε πως "αυτή η χώρα γέννησε τη δημοκρατία";

Αυτή η χώρα το μόνο που έκανε είναι να ξεφτιλίσει τη δημοκρατία.

Να την υποβιβάσει σε μία φτωχή μίμηση του αγγλικού και γαλλικού μοντέλου κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης, με την οποία η αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία ελάχιστη σχέση έχει.

Να την ξεσκίσει δύο φορές με στρατιωτικές δικτατορίες για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των "μεγάλων μας συμμάχων"

Ας λείψει πια αυτός ο μύθος της δημοκρατίας, τον κατάλαβαν και τα δεκαπεντάχρονα.

Αυτά που σας πετούσαν λίγους μήνες πριν νεράτζια και συνθήματα.

big brother state

Στο Άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Παρατήρησα την Hillary Clinton να δηλώνει στην παγκόσμια κοινή γνώμη ότι η ενέργεια του προέδρου Σελάγια να πραγματοποιήσει μερικά συμβολικά βήματα στα χώματα της χώρας του ήταν "απερίσκεπτη"

Όπως οι περισσότεροι θα γνωρίζετε, ο κ. Σελάγια είναι ο πρόεδρος της Ονδούρας ο οποίος ανετράπη με πραξικοπηματικό τρόπο. Οι ΗΠΑ, αν και καταδίκασαν αρχικά το πραξικόπημα, δεν έκαναν από την αρχή κάτι για να αντιπαλέψουν τους σφετεριστές της εξουσίας με οποιονδήποτε τρόπο. Τις επόμενες μέρες, τήρησαν στάση ανοχής και συγκατάβασης απέναντι στο νέο καθεστώς.

Ας αφήσουμε στην άκρη την γνωστή επιλεκτική ευαισθησία της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής, που βλέπει ως θανάσιμες απειλές μερικούς Ταλιμπάν στην άλλη άκρη του κόσμου ενώ αφήνει (για να μην πούμε "προκαλεί") στρατιωτικά πραξικοπήματα εντός της αμερικανικής ηπείρου.

Μου προκάλεσε απίστευτη εντύπωση η ευκολία με την οποία μία υπουργός χαρακτηρίζει ως απερισκεψία και ως εμπρηστική κίνηση την παρουσία ενός προέδρου στα εδάφη της χώρας του.

Η χώρα των Ηνωμένων Πολιτειών, χωρίς να θέλω να μηδενίσω καταστάσεις, πέρασε σε μία αλλαγή που ήταν σε συμβολικό επίπεδο πολύ σημαντική. Ένα νέο αστραφτερό πρόσωπο με επικοινωνιακές αρετές, μειονοτικής προέλευσης και με πρωτοποριακές ιδέες βρίσκεται στην κορυφή της εκπροσώπησης της χώρας. Ο άξονας λήψης αποφάσεων όμως, τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα που στηρίζουν την κορυφή αυτής της πυραμίδας, παραμένουν ίδια κι απαράλλαχτα όσα χρόνια κι αν περνούν. Τελικά Αμέρικα είσαι όπως σε στόλισε ο Καρυωτάκης και όπως σε έψαλλε ο Ξυλούρης. Όπως τότε ίδια τώρα.

Στο Άγαλμα της Ελευθερίας που φωτίζει τον κόσμο

Λευτεριά, Λευτεριά σχίζει, δαγκάνει
τους ουρανούς το στέμμα σου. Το φως σου,
χωρίς να καίει, τυφλώνει το λαό σου.
Πεταλούδες χρυσές οι Αμερικάνοι,
λογαριάζουν, πόσα δολάρια κάνει
σήμερα το υπερούσιο μέταλλό σου.
Λευτεριά, Λευτεριά, θα σ' αγοράσουν
έμποροι και κονσόρτια κι εβραίοι.
Είναι πολλά του αιώνος μας τα χρέη,
πολλές οι αμαρτίες, που θα διαβάσουν
οι γενεές, όταν σε παρομοιάσουν
με το πορτραίτο του Dorian Gray.
Λευτεριά, Λευτεριά, σε νοσταλγούνε,
μακρινά δάση, ρημαγμένοι κήποι,
όσοι άνθρωποι προσδέχονται τη λύπη
σαν έπαθλο του αγώνος, και μοχθούνε,
και τη ζωή τους εξακολουθούνε,
νεκροί που η καθιέρωσις του λείπει.

Eπιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα

Επαναξιολόγηση των επαγγελμάτων που λαμβάνουν επιδόματα για βαρέα ανθυγιεινά στην Ελλάδα:

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=41&nid=1036160

Πάγωμα μισθών και προσλήψεων συστήνει το Διεθνές Νομισματικό ταμείο

Την ίδια στιγμή στη Γαλλία, ο Σαρκοζί και η κυβέρνησή του καταργούν την αργία της Κυριακής

Στην Τουρκία, εργαζόμενοι απολαμβάνουν την τρομοκρατία του

μεροκάματου χωρίς κανένα μέτρο ασφάλειας και προστασίας (φωτο). Ο εργασιακός μεσαίωνας δε γνωρίζει (πλέον) σύνορα.

Yaşar Miraç - Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Θα μου συγχωρήσετε την προσήλωση στα ελληνοτουρκικά τις τελευταίες μέρες, αλλά όταν βρίσκεσαι σε ένα τόπο είναι αναπόφευκτο να μην ενεργήσει επάνω σου η ιδιότυπη ατμόσφαιρά του.

Αφορμή για την δημοσίευση αυτή πήρα από διάφορα ποιήματα που είχαν κατά καιρούς πέσει στα χέρια μου, ποιήματα μίσους που γράφτηκαν από διάφορους Τούρκους εθνικιστές συγγραφείς που καλούσαν σε εξόντωση των Ελλήνων. Είτε σε εφημερίδες, είτε σε δημοσιεύσεις στο διαδίκτυο, είτε από στόμα σε στόμα, όλοι θα έχουμε ακούσει πως υπάρχουν ποιητές στην γειτονική χώρα που είναι φανατικοί ανθέλληνες, και δεν διστάζουν να εκφράσουν τις απόψεις τους αυτές και στα γραπτά τους.

Και όταν πήρα αυτό το κείμενο στα χέρια μου, αναρωτήθηκα, άραγε πόσοι έψαξαν για αυτό με την ίδια θέρμη;

Άραγε γιατί φτάνουν στα αυτιά μας μόνο οι φωνές μίσους και οι φωνές αγάπης βρίσκουν σε -ποιος ξέρει πόσους- τοίχους;

Ο Yaşar Miraç (Γιασάρ Μιράτς) είναι ένας ποιητής που γεννήθηκε στην Τραπεζούντα της Μαύρης Θάλασσας to 1953.

Ένα από τα ποιήματά του είναι το παρακάτω, που αποδίδω στα ελληνικά με την βοήθεια της αγγλικής μετάφρασης, αφού τα τουρκικά μου είναι ακόμη σε ελεϊνό επίπεδο. Περιττό να πω ότι η μετάφραση δεν έχει καμία λογοτεχνική αξίωση, απλά θέλει να μεταδώσει την πρόθεση του ποιητή που είναι,νομίζω, φανερή:

Ο ΙΔΙΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Είτε Ελλάδα

είτε Τουρκία

είτε τούρκικα

είτε ελληνικά

κοίταξε τον ένα

θα καταλάβεις τον άλλο

ο ίδιος άνθρωπος

ο ίδιος άνθρωπος

δύο λαοί

κι οι δυο υπέροχοι

μοιάζουν μεταξύ τους

σαν δίδυμα αδέρφια

είτε στα ελληνικά

είτε στα τούρκικα

ρώτησε τον ένα

ο άλλος σίγουρα θα απαντήσει

τα ίδια παραδοσιακά τραγούδια

η ίδια μουσική

είτε συρτάκι

είτε χορόν

παίξε για τον ένα

ο άλλος σίγουρα θα χορέψει

Πόλη #2

Είδε κανείς το μέλλον μου;

Άλλη μία κορυφαία στιγμή του political zoo

Ένα γράμμα από "μέσα"

Σημερα, 9 Ιουλίου 2009

Στις 8 Ιουλίου ,μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .

Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.

Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .

Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.

Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.

Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.

Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.

Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.

Από τώρα τους ευχαριστώ.
Θοδωρης Ηλιοπουλος
Φυλακές Κορυδαλού