29.9.09

Χωρίς βία αλλά με νοθεία. Μία ιστορία που δε θα δεις στην tv

Είχαμε ασχοληθεί ακροθιγώς με το θέμα της εκλογικής νοθείας η οποία έρχεται από... Κύπρο μεριά στις ελλαδικές εκλογές, στη συζήτηση ενός παλαιότερου θέματος «Οι ‘πόντιοι’ της Κύπρου». Πρόκειται για ένα από τα μεγαλύτερα και διαρκή εγκλήματα του δικομματισμού ενάντια στην εκλογική διαδικασία, μία κατάσταση που σπάνια αναλύεται και βλέπει το φως της δημοσιότητας.
Στην Κύπρο ζουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι οι οποίοι έχουν το δικαίωμα να ψηφίσουν στην Ελλάδα. Κάποιοι από αυτούς είναι ελλαδίτες, αλλά οι περισσότεροι ανήκουν στην ιδιότυπη κατηγορία «παλινοστούντες», δηλαδή πρόσφυγες κατά βάση οικονομικοί που προέρχονται από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.
Θα απορήσετε γιατί συνδυάζω όλα αυτά και πολύ περισσότερο γιατί χρησιμοποιώ στον τίτλο την ομολογουμένως βαρειά κατηγορία «νοθεία».
Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, τα δύο μεγαλύτερα κόμματα της Ελλάδας τα οποία διατηρούν γραφεία στην Κύπρο, επιδίδονται κάθε που έρχονται εκλογές σε μία ιδιότυπη διαδικασία «παιδομαζώματος» των οικονομικών αυτών μεταναστών, αλλά και των ελλαδιτών που διαμένουν στην Κύπρο.
Δηλαδή προσπαθούν να εξαγοράσουν την εκλογική προτίμησή τους, εξασφαλίζοντάς τους ένα δωρεάν εισιτήριο (ή εισιτήριο σε μία εξευτελιστική τιμή π.χ. 20 ευρώ για να ταξιδέψεις προς Θεσσαλονίκη με επιστροφή, τη στιγμή που η αντίστοιχη τιμή σε ταξιδιωτικό πράκτορα μπορεί να αγγίζει και τα 300 ευρώ).
Θυμάμαι παλαιότερα μία εκπομπή που είχε κάνει ο γνωστός κύριος Τριανταφυλλόπουλος για το θέμα, επιφανειακά και ανάμεσα σε άλλα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δε συνέχισε την έρευνα στο συγκεκριμένο ζήτημα. Περιττό να γράψω πως δεν προχώρησε το θέμα νομικά από κανέναν.
Πως να γίνει κάτι τέτοιο άλλωστε, από τη στιγμή που δεν έχουν αποδοθεί ευθύνες για πολύ μεγαλύτερα σκάνδαλα και παρανομίες, να μην ανοίξω τη λίστα γιατί θα χάσουμε τον λογαριασμό.
Οι «πόντιοι» της Κύπρου έχουν βέβαια και τους δικούς τους «κομματοπατέρες» οι οποίοι φροντίζουν να διατηρούν τις ισορροπίες ανάμεσα στους ελλαδίτες και τους κύπριους πολιτικούς παράγοντες, εξασφαλίζοντας εισιτήρια από αμφότερα τα κόμματα και διαμοιράζοντάς τα ακόμη και σε κούτες (!)
Ο αριθμός των «ψηφοφόρων-καμικάζι» οι οποίοι έρχονται με εισιτήρια 4-5 ημερών σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας δεν έχει υπολογιστεί με σαφήνεια από πουθενά, από τη στιγμή που η όλη ιστορία γίνεται κυριολεκτικά «ζούλα», αλλά μιλάμε σίγουρα για χιλιάδες ανθρώπους, χιλιάδες οικονομικούς μετανάστες που έχουν μηδενική ή ελάχιστη επαφή με τα ελλαδικά πολιτικά δρώμενα και κάποιος καλός κύριος τους εξασφαλίζει ένα αεροπορικό για τέσσερις-πέντε μέρες σε κάποιο μέρος της Ελλάδας. Εσείς τι θα ψηφίζατε;
Βέβαια, ίσως σκεφτείτε ότι η ψήφος είναι μυστική και ότι κανένας δεν μπορεί να ελέγξει εάν αυτός που στέλνει ένα ψηφοφόρο, όντως ψηφίζει αυτό για το οποίο εστάλη.
Αυτό είναι μία αλήθεια, αλλά εκτός του ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν ζουν στην Ελλάδα (άρα δεν έχουν και κανένα ιδεολογικό-πολιτικό κριτήριο βάσει του οποίου θα κινηθούν εκλογικά και θα ψηφίσουν πιθανότατα αυτόν που τους εξυπηρετεί με τα εισιτήρια), υπάρχει και η ασφαλιστική δικλίδα της αίτησης. Δηλαδή οποιοσδήποτε επιθυμεί να ταξιδέψει, οφείλει να συμπληρώσει μία χειρόγραφη κόλα χαρτί, με την δάδα ή τον πράσινο ήλιο επάνω, όπου γράφει διάφορα προσωπικά στοιχεία (όνομα, διεύθυνση, που ψηφίζει κλπ). Έτσι ο κάθε ένας θα είναι φακελωμένος στα κατά τόπους γραφεία της Νέας Δημοκρατίας ή του ΠΑΣΟΚ, σε περίπτωση που «αλλάξει μυαλά» και θελήσει ποτέ να κινηθεί εναντίον τους.
Δεν είναι απλό;
Συνέχισε λοιπόν, αγαπητέ συνάρρωστε να πιστεύεις στον κυρίαρχο λαό, στο αδιάτρητο της εκλογικής διαδικασίας, στο αξίωμα ότι όλα τα κόμματα ξεκινούν από μηδενική βάση.
Κάποιοι έχουν ήδη προπληρώσει την κυριαρχία τους.

23.9.09

o πλάνητας πάει... Βουκώλο

Κυκλοφόρησε το πέμπτο τεύχος της λογοτεχνικής φυλλάδας του Πανεπιστημίου Κύπρου «Βουκώλος», με ταξιδιωτικό περιεχόμενο αυτή τη φορά.
Περισσότερα εδώ: http://www.scribd.com/doc/19907726/-5

7.9.09

Amsterdam street art

Tην λόξα μου για την τέχνη του δρόμου όσοι έχετε διαβάσει το ιστολόγιο για κάποιο διάστημα την γνωρίζετε. Αυτή τη φορά η επίσκεψη στο Άμστερνταμ μου άφησε και ένα αρκετά μεγάλο φωτογραφικό υλικό. Η ολλανδική πόλη είναι πραγματική μητρόπολη του street art, με αυτοκόλλητα, stencils, ζωγραφιές και γκράφιτι σε πολλούς κεντρικούς και μη δρόμους.
Τις περισσότερες από αυτές τις παραθέτω εδώ.
Ειδικές ευχαριστίες στον Γιάννη και στην άψογη ψηφιακή φωτογραφική του κινητού του τηλεφώνου!




























6.9.09

Με τη δική μας ανοχή

Σούπερ κοριός Αντιτρομοκρατικής. Μέχρι τον Οκτώβριο θα βρίσκεται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα και ο σούπερ κοριός της Αντιτρομοκρατικής. Πρόκειται για το ίδιο μοντέλο υπερκοριού όπως αυτό που αγόρασε και χρησιμοποιεί η ΕΥΠ. Το γερμανικής κατασκευής μηχάνη μα της Αντιτρομοκρατικής θα έχει σε πρώτη φάση τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 800 ατόμων. Οι τεχνικές του προδιαγραφές τού δίνουν τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης σταθερού και κινητού τηλεφώνου, φαξ, e-mail, και sms. Από το υπουργείο Εσωτερικών αναζητείται φόρμουλα συνεργασίας μεταξύ ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατικής ώστε να μην παρακολουθούνται τα ίδια άτομα, ενώ έχει κατατεθεί η πρόταση για επέκταση των τεχνικών δυνατοτήτων του κοριού για την ταυτόχρονη παρακολούθηση 3.000 ατόμων. Το λογισμικό που απαιτείται για την αναβάθμιση κοστίζει 4 εκατ. ευρώ.

Κοινωνική και Πολιτική μελαγχολία 2009

Και προκήρυξαν, λέει, εκλογές στην Ελλάδα. Και ήταν τακτικό, λέει, το παιχνίδι. Δηλαδή υπήρχε μία δέσμη σκληρών μέτρων τα οποία πρέπει να παρθούν ούτως ή άλλως εάν είναι να συνεχίσουμε στην νεοφιλελεύθερη στράτα.
Και γιατί σου λέει ο Κωνσταντίνος ο Β', να το πάρω εγώ το κρίμα και να πέσω καμία 10 μονάδες πίσω; Γιατί να μην πάει ο Γεώργιος ο Β' ο τρίτος της δυναστείας των Παπανδρεϊδών, και σε δύο χρόνια να είμαι πίσω καβάλα στο άλογο;
Έτσι τα άκουσα στο δρόμο, έτσι τα γράφω.
Και όπως τα γράφω με πιάνει μία μελαγχολία πιο βαρειά για εμάς τις χιλιάδες μικρές μονάδες, που σε τελική ανάλυση μας παίζουν σα μαριονέτες οι ευγενείς της κληρονομικής δημοκρατίας και τα αφεντικά τους, για μας που αγωνιούμε εάν θα μας πάρουν στη σχολή χωρίς να έχουμε εξασφαλισμένη θέση στη Μασαχουσέτη, για μας που μπορεί να βγάζουμε κανένα τάληρο την ώρα στη δουλειά και την ίδια στιγμή να κοστίζει τόσο μόνο ένα ποτήρι καφές, για μας που αισθανόμαστε τόσο μικροί και παραδομένοι στην πραγματικότητα στην οποία μας έχουν εγκλωβίσει, τόσο ανίσχυροι, που το ένα στα εκατομμύρια της ψήφου μας κάθε λίγα χρόνια να φαντάζει γροθιά στο μαχαιρι. Ξέρω τι θα μου πεις, ότι αν όλες αυτές οι γροθιές ενωθούν θα τον χτυπήσουμε κάποτε τον γίγαντα, όμως οι γροθιές είναι πάντα μετρημένες, πάντα εγκλωβισμένες στα θέλω μερικών ριζοσπαστών,και οι μάζες αντίστοιχα είναι πάντα θύματα της μαζικής κουλτούρας, της μαζικής ενημέρωσης και της μαζικής ψήφου στην διπλή παραλλαγή ενός ενιαίου δόγματος και μιας συγκεκριμένης πορείας. Η κοινωνική αυτή μηχανική έχει μετατρέψει τα πάντα σε παιχνίδι Βίσση-Βανδή, Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού. Για ένα μεγάλο μέρος του κόσμου, δεν υπάρχει κάτι πέρα από θλιβερά ψευτοδιλήμματα. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη επιτυχία του συστήματος, να κάνει τον περισσότερο κόσμο να πιστέψει πως η τωρινή πραγματικότητα είναι η μόνη εφικτή κατάσταση.
Και τι να απολαύσεις μέσα σε όλο αυτό; Τι να κρατήσεις;
Τις στιγμές. Αυτές σίγουρα.
Και όσες στιγμές έγιναν απαρχή δημιουργίας, ακόμη περισσοτερο.
Έλα ρε Νικόλα.


ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ