Αυτοί που τάραξαν τα νερά της μετριότητας

Ο νέος χρόνος μας κλείνει πονηρά το μάτι.

Και για ευχή λέω να κάνουμε όλοι ένα βήμα πιο κοντά 

σ'αυτούς.

Σε δωμάτια οθόνες σελίδες ήχους

χρωστάω την γνωριμία μου μ'αυτούς που τάραξαν τα νερά της μετριότητας

Ανθρώπους ήμερους μαζί και μανιασμένους

Ανθρώπους που χάραξαν μία γραμμή πέρα απ'το όριο του χάρτη

Ανθρώπους από άλλες εποχές κι από άλλες παραδόσεις, μα με κοινή μεγαλοσύνη
Τον σκύλο Διογένη τον πρώτο αρνητή της απόλυτης εξουσίας
Τον φιλόσοφο-αυτοκράτορα Ιουλιανό
Τον Γεώργιο Τραπεζούντιο που έριξε τον θεμέλιο λίθο στην ελληνοτουρκική συνεννόηση
Τον Διονύσιο Σολωμό, τρανό ρομαντικό και προσκυνητή της λαϊκής λαλιάς
Τον Τζωρτζ Γκόρντον Μπάιρον τον Έλληνα
Τον Αναστάσιο Παπαδόπουλο ή Κοτζά Αναστάς, οπλαρχηγό στο αντάρτικο του Πόντου, και κοινωνό της άμεσης δημοκρατίας του Τοπ Τσαμ
Τον Γιάννη Εϊτζιρίδη ή Γιοβάν Τσαούς που μάγεψε για μια στιγμή με τις μελωδίες του τον Σουλτάνο και ύστερα όλους εμάς τραβώντας τον δρόμο του Οδυσσέα
Τον Άγιο Μάρκο Βαμβακάρη, που τραγούδησε και τραγουδήθηκε, που έστρωσε για να φάνε όλοι οι άλλοι
Τον Γιώργο Μπάτη, του γέλιου, της ατόφιας δημιουργίας, του ταξιδιού στην φυσική ψυχεδέλεια
Τον Ανδρέα Εμπειρίκο, μέγα Ανατολικό και ερωτικό
Τον Κ.Γ. Καρυωτάκη, πλάστη ενός θλιμμένου μεγαλείου
Τον πρίγκηπα Παύλο Σιδηρόπουλο, δισέγγονο του Ζορμπά και σύγχρονο Ίκαρο
Τον Ηλία Πετρόπουλο, ερμηνευτή του υπογείου
Την Κατερίνα Γώγου, πριγκήπισσα της απόγνωσης και της αντίστασης
Τον Νικόλα Άσιμο με τη δική του πατρίδα
Τον Τζαίησον Ξενάκη,νήμα που ενώνει τους χίππηδες με τους κυνικούς
Τον Κορνήλιο Καστοριάδη, που άλλαξε την ριζοσπαστική σκέψη 
Τον Δημήτρη Λιαντίνη που χαρτογράφησε την Γκέμμα
Τον Γιάννη Κανίδη που δίδαξε στο Μπεσλάν πως πρέπει να φέρεται ένας Δάσκαλος

Αστέρια σ'ένα μαύρο ουρανό

Ελπίζω να απολαύσατε τη διαδρομή όσο εγώ

"Η χώρα που γέννησε τη δημοκρατία"

"Όραμά μας είναι ένας νέος πολιτικός πολιτισμός στη Χώρα που γέννησε τη Δημοκρατία"

(από ομιλία του πρωθυπουργού και προέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Κώστα Καραμανλή στην εκδήλωση που διοργάνωσε η ΟΝΝΕΔ για το Πολυτεχνείο)

-----------------------------------------------

Παίρνω αφορμή από ένα θέμα το οποίο μας έχει απασχολήσει και στο παρελθόν, και έχει να κάνει με μία από τις πιο κοινότοπες εκφράσεις των νοελλήνων πολιτικών. "Η Χώρα που γέννησε τη δημοκρατία" είναι μία χιλιοφορεμένη ατάκα στα χείλη πολλών.

Τι ουσία όμως έχει μία τέτοια τοποθέτηση, τι σκοπούς μπορεί να έχει αλλά (κυρίως) πόσο ακριβής μπορεί να είναι;

Τι σχέση έχει το νεοελληνικό κράτος του σήμερα, με την έννοια και την διαμόρφωση της αρχαίας ελληνικής δημοκρατίας, που μάλιστα τότε δεν ήταν πανελλήνιο γνώρισμα;

Μήπως αυτή η φράση, η τόσο αγαπημένη για τους πολιτευτές μας, είναι μία ακόμη οψη του "όταν οι άλλοι έτρωγαν ρίζες, εμείς είχαμε ήδη χοληστερίνη";

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, σε ένα σημαντικό κείμενο-ομιλία του*, εντόπισε τρεις θεμελιώδεις διαφορές που είχε η αρχαία ελληνική δημοκρατία με την σύγχρονη αστική δημοκρατία: την αρχή της αντιπροσώπευσης που στην αρχαία Αθήνα ήταν άγνωστη, τον θεσμό των εκλογών (ψήφος υπήρχε για διάφορα θέματα, όμως ο κανόνας για τα αξιώματα ήταν ο κλήρος) όπως και η έννοια του κράτους, που θα μας απασχολήσει περισσότερο εδώ.

Παραθέτω παράγραφο από το κείμενο "Η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα":

"Το τρίτο σημείο που πρέπει να θιγεί είναι η περίφημη έννοια του κράτους. Η αρχαία ελληνική πόλις δεν μπορεί να ονομασθεί κράτος με την έννοια που έχει ο όρος σήμερα, δηλαδή την έννοια ενός μηχανισμού ανεξάρτητου και ξέχωρου από την κοινωνία. Η αρχαία ελληνική κοινότητα είναι πόλις, πολιτεία και όχι κράτος. Όταν οι Νεοέλληνες, με την βοήθεια των προστάτιδων δυνάμεων και των Βαυαρών, έφτιαξαν το σύγχρονο ελληνικό κράτος, πήρανε την λέξη αυτή από τα αρχαία ελληνικά όπου δηλώνε, απλώς και ορθότατα, την ωμή βία."

Ωμή βία λοιπόν το κράτος από τη φύση του, από τη στιγμή που η πληθυσμιακή κοινότητα στην οποία επιβάλλεται δεν είναι αυτόνομη, δεν καθορίζει η ίδια τους νόμους τους οποίους διέπουν το πολίτευμα αλλά και την καθημερινότητά της.

Ίσως ο πιο ακριβής χαρακτηρισμός που θα μπορούσαμε να κάνουμε για την περίπτωση αυτή, είναι ότι πρόκειται για ένα πολιτειακό αντιδάνειο, όπως τις χιλιάδες αρχαιοελληνικές λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν στις δυτικές γλώσσες και τις πήραν οι νεοέλληνες ως εισαγόμενες, κοκορευόμενοι για την αρχαίοελληνική τους ρίζα, αλλά λησμονώντας ότι τα φώτα των τελευταίων αιώνων ήρθαν απο "έξω". Μας φτάνει που η ρίζες δημιουργήθηκαν από τους προγόνους μας που έζησαν σ'αυτά εδώ τα χώματα κάπου εικοσιπέντε αιώνες πίσω.

Η χώρα λοιπόν αυτή δεν γέννησε τη δημοκρατία. Οι άνθρωποι που πρώτοι έριξαν το σπέρμα της αυτοθέσμισης, με μία πολύ διαφορετική μορφή και άλλους θεσμούς, ζήσαν σ'αυτά εδώ τα χώματα πριν εκατοντάδες χρόνια, και μπορούμε να αισθανόμαστε όσο περήφανοι θέλουμε γι'αυτό, αλλά τώρα που πλησιάσαμε την ιστορική πραγματικοτητα, τι ξεγυμνωμένη που φαίνεται η υπεροχή μας!

Εάν μάλιστα δούμε πως χρησιμοποιεί τα διδάγματα της εμπειρίας της αθηναϊκής δημοκρατίας αυτό το κράτος που διεκδικεί τις δάφνες των αρχαίων του προγόνων ως δικές του , μόνο θλίψη μπορούμε να γεμίσουμε.

Σίγουρα πάντως η χώρα αυτή δε γέννησε την αστική δημοκρατία δυτικού τύπου, που είναι αγγλική πρωτοτυπία και απλώθηκε αργότερα στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Το "κράτος" λοιπόν, το κράτος της αντιπροσώπευτικής "δημοκρατίας", μας δείχνει στην περίπτωση αυτή την πιο ξεκάθαρη μορφή λεκτικής και ψυχολογικής βίας: την προπαγάνδα.

--------------------------------------------

*Κ. Καστοριάδης- Η αρχαία ελληνική δημοκρατία και η σημασία της για μας σήμερα

(ύψιλον,αθήνα 1999)

online document: http://www.scribd.com/doc/9007142/-

Αυτονομία ή Βαρβαρότητα

Αν και η "βαρβαρότητα" έγινε της μόδας τελευταία, υπήρχαν στην Ελλάδα άτομα τα οποία την είχαν ανακαλύψει πολύ πριν τους επικοινωνιολόγους.

Η ομάδα "Αυτονομία ή Βαρβαρότητα" είναι μία δραστήρια κίνηση, η οποία εκτός από την συμβολή της στην πολιτική θεωρία, διοργανώνει ανοιχτές συζητήσεις, είναι παρούσα στους κοινωνικούς αγώνες του σήμερα, και εκδίδει το περιοδικό Μάγμα.

Αλλά επειδή προτιμώ τον αυτοπροσδιορισμό από τον ετεροπροσδιορισμό:

"Η επαναστατική πολιτική ομάδα Αυτονομία ή Βαρβαρότητα από την ίδρυσή της, το φθινόπωρο του 2004, εργάζεται για την υπεράσπιση και τη διάδοση του προτάγματος της ατομικής και κοινωνικής αυτονομίας. Στα πλαίσια της ετερόνομης κοινωνίας όπου ζούμε το πολιτικό πράττειν εξαντλείται στην προσπάθεια δημοσιοποίησης των ιδεών και των απόψεών μας, οι οποίες στοχεύουν στην ανατροπή του υπάρχοντος καθεστώτος και στην εγκαθίδρυση μιας αυτόνομης και δημοκρατικής κοινωνίας. Μιας κοινωνίας δηλαδή όπου οι αποφάσεις θα παίρνονται από τα δημοκρατικά όργανα εξουσίας, δίχως γραφειοκρατία και πολιτική αντιπροσώπευση, και της οποίας οι θεσμοί θα προωθούν το σπάσιμο των ταμπού και την απελευθέρωση της ριζικής φαντασίας των ανθρώπων σε όλους τους τομείς. Πρόκειται για μια κοινωνία βασισμένη στις αρχές του ανθρωπισμού, τηςισότητας και της δικαιοσύνης, για μια κοινωνία η οποία πραγματώνει στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό την ελευθερία και τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας."

Περισσότερα στο http://autonomyorbarbarism.blogspot.com/