-->

2.6.09

Ο πελάτης με το σύνδρομο παρακολούθησης

Σήμερα στην δουλειά είχα μία εμπειρία που μόνο ένας εργαζόμενος τηλεφωνικού κέντρου μπορεί να ζήσει. Παίρνει ένας κύριος, μεσήλικας προς ηλικιωμένος μου ακουγόταν, και μου λέει τα εξής: "Έχω ένα πρόβλημα και θα ήθελα να σας μιλήσω να δω εάν μπορείτε να βοηθήσετε. Κάλεσα έναν φίλο μου στην Αθήνα, μιλήσαμε για αρκετή ώρα και κλείσαμε. Μετά κάτι ήθελε να μου πει και ξαναπήρε στο κινητό μου τηλέφωνο. Όμως αντί για την δική μου φωνή ακούστηκε κάποιος άλλος, που είπε "δε σας καλέσαμε εμείς κύριε". Ο φίλος μου, επειδή είναι έξυπνος και συναγωνιστής το κατάλαβε. Πρέπει να με παρακολουθεί η ΚΥΠ. Τι μπορώ να κάνω;"
Αμήχανος και παραξενεμένος από τα όσα άκουγα, τον ρώτησα "Σίγουρα δεν πήρε ο φίλος σας λάθος τηλέφωνο;"
"Μα έβλεπε τον αριθμό που είχε καλέσει στην οθόνη του κινητού του τηλεφώνου, και ήταν ο δικός μου, ψηφίο προς ψηφίο! Αν πάρω την ΚΥΠ δεν πρόκειται να γίνει τίποτε, τους ξέρω το ένα χέρι νίβει τ'άλλο"
"Γιατί δεν δοκιμάζετε να καλέσετε την Αρχή τηλεπικοινωνιών; Ίσως εάν ζητήσετε ανάλυση των εισερχόμενων και των εξερχόμενων κλήσεών σας να φανούν οι συνομιλίες που έγιναν"
"Θα τους ζητήσω λεπτομέρειες. Ή μάλλον εξηγήσεις! Αν και τι θα μου πούνε δεν θα βγάλουν τα χέρια τους να βγάλουν τα μάτια τους!"
"Μήπως η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων; Αυτή είναι ανεξάρτητη υπηρεσία"
"Η Αρχή τι να κάνει δεν μπορεί να κάνει έρευνα μόνο να γνωμοδοτήσει μπορεί"

Προσωπικά εκτίμησα ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος κάποια εμμονή έχει. Αλλά ας πάρουμε το ενδεχόμενο ο κύριος αυτός να είναι απόλυτα υγιής ψυχικά. Τι δυνατότητες έχει ένας απλός πολίτης να θωρακίσει την ιδιωτική του ζωή σε περίπτωση που κάποιος φορέας, υπηρεσία ή άνθρωπος επιλέξει να τον παρακολουθεί;

Ακόμη, ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στον βάσιμο προβληματισμό και την εμμονή;
Σε μία κοινωνία που οι δρόμοι της παρακολουθούνται από κάμερες σε πολλά κομβικά και μη σημεία, σε έναν κόσμο που οι κυβερνήσεις περνούν μέτρα όπου μπορούν να παρακολουθούν τηλέφωνα, ιστοσελίδες και μηνύματα ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, άρρωστος είναι αυτός που νιώθει τρόμο απέναντι στην κατάσταση, ή μήπως περισσότερο άρρωστος είναι αυτός που διαμορφώνει αυτή την καθημερινότητα;

5 σχόλια:

  1. έγραψα ένα μεγάλο σχόλιο (δις) που εσβήστηκε κατά λάθος (δις) τζαι τωρά βαρκούμαι να τα ξαναγράψω έτσι κάμνω περίληψην.
    1. στην τρίτη ηλικία εμφανίζονται συχνά στοιχεία παράνοιας, λαλεί η ψυχολογία. υπομονήν.
    2. Όχι, δε νομιζώ ότι μπορείς εύκολα να κρατήσεις ιδιωτική τη ζωή σου, όχι όπως είναι η κατάσταση σήμερα. τζαι είναι άνθρωποι που οικειοθελώς βάλλουν τον εαυτόν τους στην κατάσταση, με φωτογραφίες στο Φατσοβιβλίον, συμμετοχές σε ριάλιτυ κλπ., αλλά τζαι άνθρωποι που φτιάχνουνται με το να βλέπουν τούτα ούλλα, με την κλειδαρότρυπα, τζαι κάποιοι άλλοι που τα ανέχουνται, εν τους κάμνουν ιδιαίτερην αίσθησην. με λίγα λόγια όλοι είναι άρρωστοι, όλοι είμαστε άρρωστοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. συμπλήρωση: αν όλοι είναι άρρωστοι τότε δεν είναι αρρώστια. έτσι καταλήγεις εσύ που δεν ανήκεις σε καμιά τέτοια κατηγορία να αναρωτιέσαι, μήπως εγώ εν τέλει εν πάω καλά;;; (συγχώρα τες βλακείες, καίγομαι από τη ζέστη, γι'αυτό)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εν λυπηρό διότι συνειδητοποιείς ότι ο κολλητός του κράτους εν ο εκφοβισμός και εμείς οι ίδιοι μαθαίνουμε να ζούμε και να ενεργούμε με έναν αίσθημα φόβου και νωχελικότητας σε ό,τι κάμουμεν, τόσο πολλά το εσωτερικεύουμεν. η γενεσιουργός αιτία εν τα γονίδια του κάθε ψυχικά ταλαιπωρημένου ανθρώπου-το ίδιο το περιβάλλον συμπεριφέρεται βάρβαρα και κάποιοι εν το αντέχουν.
    γενικότερα, μπροεί και να μεν είναι λύση να προσπαθείς να 'κρυφτείς'. το κράτος, το σύστημα θα σε ξετρυπώσει όπου και να πάεις -ίσως- αν δεν σε ξετρυπώσει κείνο, ενα βρεθεί κάποια νικολούλη... μπορεί και να ναι καλύτερα αν αποτελέσει ζητούμενο για τους παραπάνω να λενε την άποψη τους δημόσια χωρίς φόβο όπου και να βρίσκονται- κάτι που μου έκαμεν εντύπωση για την νοοτροπία του 'σιώπα' στην Κύπρο, ήταν όταν προχτες που εβλέπαμε μια συζήτηση στην εκπομπή 'έχεις μέσο' για το στρατό και επροσπαθούσε μια κοπέλα να πιάσει τηλέφωνο να σχολιάσει καποια σχόλια κάποιων στρατόκαβλων(...)λαλεί της η διπλανή που το παρακολουθούσε μαζί μας, πρόσεξε τι θα πεις ξέρουν από που καλείς(????????????).........................................................................................................THE SOUND OF SILENCE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αυτό για κάποιο λόγο συμβαίνει πολύ συχνά με τα τηλέφωνα της Κύπρου. Οι γονείς μου όταν με παίρνουν τηλέφωνο από Ελλάδα, πολλές φορές τους βγαίνει μία άλλη κοπέλα Κύπρια. Μετά από 4 έτη, γίναν γνωστοί και μιλάν τηλεφωνικά. Δεν κάνουν λάθος το νούμερο οι γονείς μου. Απλά, όπως λέει και το άσμα "μπλέξαν οι γραμμές μας..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. kserei o pappoys einai lebentogeros! kapote aytoi re trexan pio grhgora apo taloga re, ante mhn arxisw me ta prasina sapoynia twra!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ