-->

10.7.10

Τι θα γινόταν αν κανείς από μας δε "δήλωνε" το κινητό του τηλέφωνο;

"Σ'εκείνους που θα παραχωρούσαν ζωτικές ελευθερίες για λίγη προσωρινή ασφάλεια, δεν αξίζει ούτε η ελευθερία ούτε η ασφάλεια"
Benjamin Franklin

Το παραπάνω ρητό έχει γίνει τον τελευταίο καιρό αρκετά δημοφιλές στην Ελλάδα, νομίζω λόγω μίας ταινίας που το χρησιμοποίησε. Όπως τα περισσότερα μεγάλα ρητά, κυκλοφορεί σε διάφορες εκδοχές, παραλλαγές και μεταφραστικές κακοποιήσεις, αλλά το "ζουμί" του είναι προφανές: ο Benjamin Franlin, (τον οποίο οι περισσότεροι από μας γνωρίζουμε ως Βενιαμίν Φρανκλίνο λόγω της εμμονής του ελλαδικού εκπαιδευτικού συστήματος να "εξελληνίζει" όλους τους συγγραφείς/εφευρέτες/καλλιτέχνες που δεν έτυχε να είναι ημεδαποί) μας εκφράζει σε λίγα λόγια ένα σύνθετο φαινόμενο που βασίζεται, νομίζω, στον φόβο: ποιός ο λόγος να δεχτεί κάποιος να κοινοποιούνται τα προσωπικά του στοιχεία σε τρίτους, ποιός ο λόγος να δεχτεί να καταγράφονται οι τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές του συνομιλίες, ποιός ο λόγος να δεχτεί κάποιος μία κάμερα πάνω από το κεφάλι του εάν δεν υπάρχει το αντίβαρο ενός φόβου, ενός φόβου πραγμάτων χειρότερων, πιο καταστροφικών ; Ο φόβος αυτός μπορεί να στηρίζεται σε ρεαλιστικά ή μη ρεαλιστικά στοιχεία, τα οποία ίσως και να μην αφορούν τον πολύ κόσμο. Στην εδραίωση του φόβου επάνω στις μάζες, δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παίζουν τον πρώτο ρόλο. 

Η επιτυχία του συστήματος αυτού έγκειται στο ότι ο οποιοσδήποτε προβληματισμός για αυτά τα θέματα θεωρείται "συνωμοσιολογία", ενώ είναι προφανής ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται ο φόβος για να μειώσει ελευθερίες των πολιτών (βλ. τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκε το "οπλοστάσιο μαζικής καταστροφής" για τον πόλεμο στο Ιράκ). 

Αφορμές τα κράτη βρίσκουν πάντα, γιατί όπως και να το κάνουμε τα βίαια φαινόμενα, μικρότερης ή μεγαλύτερης κλίμακας πάντα υπάρχουν. 

Στις ΗΠΑ και την Αγγλία κινήσεις περιορισμού της ελευθερίας και εγκαθίδρυσης συστημάτων παρακολούθησης πέρασαν μετά από πολύνεκρα τρομοκρατικά χτυπήματα, χωρίς να σημαίνει ότι άλλες χώρες δεν ακολούθησαν τα ίδια ακριβώς βήματα, και με μικρότερες συμφορές.
Τα παραδείγματα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι χαρακτηριστικά: 
Η Ελλάδα είναι μία χώρα που δεν έχει τρομοκρατία με την κυριολεκτική έννοια του όρου: δεν έχουμε κινήσεις που να στρέφονται ενάντια σε τυχαίες μάζες πολιτών, δεν έχουμε εκρήξεις στο μετρό ή το σιδηροδρομικό δίκτυο. Εκείνο που υπάρχει είναι το πολιτικό έγκλημα.Υπάρχουν ένοπλες ομάδες οι οποίες στρέφονται κατά μεμονωμένων ατόμων, η κλίμακα και η φύση του φαινομένου είναι διαφορετική σε σχέση με ό,τι έγινε ας πούμε το 1995 στο Τόκυο ή στις ΗΠΑ το 2001.
Ακόμη πιο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Κύπρου: η συζήτηση για το άρθρο 17 του Συντάγματος και την άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών συνομιλιών άνοιξε μετά την δολοφονία του οικονομικού παράγοντα των ΜΜΕ Άντη Χατζηκωστή, με την πρόφαση ότι η διαλεύκανση της υπόθεσης θα προχωρούσε με γρηγορότερους ρυθμούς εάν υπήρχε χαλαρότερο νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά τις παρακολουθήσεις. Μία υπόθεση που ούτως ή άλλως, με ή χωρίς την παρακολούθηση τηλεφώνων, οδεύει προς την εξιχνίαση. 

Είναι περιττό να αναλυθεί παραπάνω: τα κράτη θα προχωρούσαν ούτως ή άλλως στις κινήσεις παρακολούθησης της καθημερινής μας ζωής, αλλά οι μικρότερες οι μεγαλύτερες αφορμές είναι μία υπέροχη ευκαιρία για να εγκαθιδρύσουν τα μέτρα αυτά χωρίς σοβαρή αντίδραση. 

Το πιο πρόσφατο μέτρο αυτής της φύσης (στα δικά μας χωράφια) είναι η ονομαστικοποίηση των κινητών τηλεφώνων στην Ελλάδα. 
Επειδή ανήκα σε αυτούς που πηγαινοέρχονταν στη χώρα, δεν είχα ποτέ σύνδεση αλλά χρησιμοποιούσα την προπληρωμένη κάρτα. Τους τελευταίους μήνες, λαμβάνω συνεχώς από την εταιρία παροχής το μήνυμα "ΔΗΛΩΣΕ ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ ΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΗ ΙΟΥΛΙΟΥ. ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΟΥ ΜΗ ΤΟ ΑΦΗΝΕΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ". 

Δεν ήξερα εάν θα πάω να το δηλώσω. Μίλησα με αρκετό κόσμο, και οι περισσότεροι είχαν μία αδιάφορη στάση για το θέμα. "Έλα μωρέ, γιατί όχι;" και όντως, φαινομενικά είναι κάτι που δεν παραχωρεί πολλά προσωπικά στοιχεία. Άντε και να ξέρει η Cosmote, η Wind ή η Vodafone ότι αυτός που χρησιμοποιεί αυτό το τηλέφωνο έχει την τάδε ταυτότητα, το τάδε όνομα.
Η προσωπική μου απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι "ΓΙΑΤΙ ΝΑΙ;" Τι έχουν κάνει οι παραπάνω εταιρίες για να αξίζουν την εμπιστοσύνη μου; 
Τα κινητά τηλέφωνα καινούριας τεχνολογίας έχουν τόσες επιπρόσθετες λειτουργίες (βλ. σύστημα GPS) που ακόμη και ένας άνθρωπος χωρίς γνώσεις τεχνολογίας μπορεί να εντοπίσει τον οποιονδήποτε. Ίσως να μη μπορούμε να φανταστούμε τι μπορούν να κάνουν κάποιοι σε άλλες θέσεις, με άλλες γνώσεις. Ίσως όλη η ιστορία της τρομοκρατίας να μην αξίζει αυτό το πανελλήνιο φακέλωμα, για τον επιπρόσθετο λόγο ότι δεν πρόκειται να αποδειχτεί αποτελεσματική για το σκοπό που υποτίθεται ότι εφαρμόστηκε. 
Κανένας επίδοξος βομβιστής ή δολοφόνος δε θα δοκιμάσει να μιλήσει για ευαίσθητα επιχειρησιακά στοιχεία από το δηλωμένο στο όνομά του νούμερο. 

Και ας κάνουμε τώρα μία υπόθεση εργασίας: 

Τι θα έκαναν οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας εάν όλοι μας, ή η πλειοψηφία όσων έχουν κινητό, δε δήλωναν την ταυτότητά τους;
Θα έκοβαν τα τηλέφωνα όλου του πληθυσμού ή μήπως θα κατέρρεε το μέτρο;

5 σχόλια:

  1. Έχουμε μάθει ή καλύτερα, μας έχουν μάθει να σκεφτόμαστε ελάχιστα. Και ΟΤΑΝ σκεφτόμαστε, σκεφτόμαστε πάντα ο καθένας το δικό του συμφέρον.
    Η συσπείρωση και η σκέψη για το καλό του συνόλου δεν υπάρχει στη σύγχρονη Ελλάδα.
    Αν σκεφτόμασταν και δρούσαμε μαζικά, τέτοια μέτρα δεν θα είχαν θέση εδώ.
    Ίσως όμως με όλα αυτά που συμβαίνουν, να συνειδητοποιήσουμε ότι ο καθένας μόνος του δεν κάνει τίποτα και να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας για μια αλλαγή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Έχουμε μια ευκολία να εκχωρούμα την ελευθερία μας... Κάποιοι γιατί δεν ξέρουν τι να την κάνουν, κάποιοι γιατί δεν έχουν καταλάβει τη σημασία και τη σπουδαιότητά της, κάποιοι, έτσι, απλά, για να 'ναι αρεστοί στις διάφορες έξουσίες.

    "Χαμογέλα, ρε, τι σου ζητάνε;"
    ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ειχα εξοργιστει με αυτο τον εκβιασμο "δηλωσου ή στο κοβουμε" και ειχα αποφασισει να το δηλωσω απανω σε καποιον αλλο (οχι φιλο ή συγγενη, λογω της ποινικοποιησης των κοινωνικων δικτυων), αλλα οι απλοι γνωστοι δεν δεχονταν (αγνωστο γιατι, εφοσον ειχαν δηλωσει τα δικα τους!).

    Αντιμετωπισα πολλες φορες την απορια και το "γιατι οχι? σκεφτεσαι να κανεις παρανομιες?" οπως και τοτε με τις καμερες που πολλοι μου λεγαν "γιατι τι εχεις να φοβηθεις αν εισαι καθαρος?".

    αλλα αυτοι ολοι να πανε να γαμηθουν, δεν ειναι αυτο που με πειραζει.

    Ειμαι εξωτερικο τωρα και ηρθε το μυνημα (μπορει ναναι και μπλοφα βεβαια, δνε ξερουμε ποσοι αδηλωτοι υπαρχουν) "μεχρι τελος ιουλιου δηλωσου ή σε διαγραφουμε" (σας θυμιζει κατι εκ Κυπρου συναδελφοι?) και εγω πηρα τη μανα μου στην Ελλαδα και της ειπα να το δηλωσει πανω της. Και ετσι εγινε.

    Αυτα που με ενοχλουν ειναι τα εξης κυριοι συναδελφοι μπλογκερς ψαγμενοι κια αντιστατες (που ειμαι σιγουρος ολοι εχετε δηλωσει τα κινητα σας):
    1.βγαινει ενα μετρο, που χωρις να εχω κληθει εγω σαν πολιτης να αποφασισω μου το επιβαλλουν και ειμαι εγκλωβισμενος. Δεν υπαρχει τροπος να το παρακαμψω, ουτε να το αποφυγω, ειναι ενα αδιεξοδο, ενας μονοδρομος, ενας μαυρος εκβιασμος. Δηλαδη εγω τι ειμαι τωρα? ο μαλακας?

    2.Δηλαδη αν μια μερα βγουν και πουν δηλωσε τις κωλοτριχες σου ή περαστε ολοι να δωσετε δειγμα DNA, δαχτυλικα αποτυπωματα και δειγμα σπςερματος γιατι ετσι θα πιασουμε τον οσαμα μπιν λαντεν κλπ Κατανοειτε πως θα γινει πραγματικοτητα? πιστευετε οτι η συντριπτικη πλειοψηφια δεν θα παει? αρχιδια! και μη μου πειτε "οχι αυτα ειναι πιο σοβαρες παραβιασεις", οχι τα ιδια θα σας πουν: "γιατι εχεις τιποτα να κρυψεις?τι φοαβσαι?"

    3.Αλλα το χειροτερο που με εχει πειραξει κυριες ειναι οτι ενοσω εζησα μεχρι τα 20 μου χωρις κινητο (ακομα και η γλωσσα μου με προδιδει), διορθωνω, αφου εζησα 20 χρονια αρμονικοτατα και καποια στιγμη εμφανιστηκε ενα νεο γκατζετακι, το κινητο, το οποιο χρησιμοποιω οσο λιγοτερο μπορω (συγκριτικα παντα. Που μαλλον δεν εχει και τοσο σημασια, εκτος απτο να νιωθω λιγοτερο καραγκιοζης απτους υπολοιπυς), πως κατεληξα ομως να διαφυλαξω το κινητο εις βαρος των αξιων μου επειδη εχει αποκτησει το νοημα (εχει ταυτιστει πιο σωστα) της προεκτασης (διαμεσολαβησης) της κοινωνικοτητας μου.

    Τι θα γινοταν αν εχανα (η γλωσσα ξανα μου τη λεει), διορθωνω, αν εκανα πλεον χρηση μονο σταθερου τηλεφωνου? Θα εχανα ολους τους φιλους μου? την προσωπικη μου ζωη? δεν θα μπορουσα να τους βρω πισω απτην καμαρα στο ραντεβου? θα με κοιτουσε σαν βλαμμενο η γκομενα που θατην επεφτα στο μπαρ? θα εμ θεωρουσαν αντιεπαγγελματια σε μια συνεντευξη εργασιας?
    το μονο σιγουρο παντως ειναι οτι δεν θα μπορουσα να παραγγειλω πιτσα χατ.

    Τ ο "μεσο ειναι το μεσο" και το "κινητο η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ" και να πα να γαμηθω και εγω μαζι σας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ενα απλουστατο αποτελεσματικο κολπο για να αμυνθουμε θα ηταν να γινει μαζικη δηλωση κινητων πχ ενα ατομο 100 κινητα, και να τελειωναμε με αυτη την ιστορια. Γιατι δεν εγινε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Προσωπικά ανήκω σε αυτούς που δε το δήλωσαν, και μάλιστα άκουσα ότι η προθεσμία για ονομαστικοποίηση "αναβλήθηκε" μέχρι τον Δεκέμβρη!
    Μάλλον ήταν μεγάλος ο αριθμός εκείνων που ΔΕΝ το δήλωσαν, αλλιώς δεν εξηγείται.
    Πάντως θα έπρεπε αυτό το πράγμα να γίνει μία μορφή κινήματος (όχι όπως το Κίνημα Ελευθέρων Πολιτών του Αβραμόπουλου χοχοχο)
    ΔΕΝ ΔΗΛΩΝΩ όπως έγινε το ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ
    Γιατί μόνο εάν αυτή η άρνηση οργανωθεί θα υπάρξει αποτέλεσμα.
    Παράλληλα, οι εταιρίες ενώ είχαν αρχίσει την καμπάνια με κίνητρο την υποχρέωση "δήλωσέ το γιατί θα διακοπεί η σύνδεση", τώρα το γυρνάνε στο συμφέρον, που ξέρουν ότι αποδίδει περισσότεορ "δήλωσέ το μέχρι τέλος του μήνα και θα σου δώσουμε 10 ευρώ δωρεάν χρόνο ομιλίας"
    Τώρα πόσοι θα "τσιμπήσουν" από κάτι τέτοιο, δε ξέρω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ