-->

23.4.08

Κουβέντα για τις εξαρτησιογόνες ουσίες (με αφορμή την συνέντευξη Τσίπρα)

Ενόχληση, λέει, μεγάλη για την τελευταία συνέντευξη του προέδρου του Συνασπισμού κ. Τσίπρα, ο οποίος φωτογραφήθηκε και έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό "schooligans"

Πέρα από τη φωτογράφιση (τι μπορεί να πείραξε, άραγε, από αυτή τη φωτογραφία;), εμφανίστηκαν από μεγάλο μέρος των μου μου ε, ως προκλητικές οι παρακάτω ατάκες:


Συμφωνείς με την αποποινικοποίηση του χασίς;
Ναι, βέβαια.
Έχεις δοκιμάσει εσύ χασίς;
Όχι, δεν έχω δοκιμάσει, γιατί εγώ σαν άτομο έχω μια φοβία με τα drugs, φοβάμαι τις επιπτώσεις τους. Αλλά πολύ συχνά έχω βρεθεί σε παρέες που πίνουν και ακόμα και τώρα βρίσκομαι. Δε ζω σε γυάλα.

Δεν θα είμαι φειδωλός στα καλά μου λόγια για τον Τσίπρα στην συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς να τον ακολουθώ τυφλά: νομίζω πως βρέθηκε εν έτει 2008 ένας πρόεδρος κόμματος να μιλήσει την γλώσσα της αλήθειας πάνω στο ζήτημα, ενώ το μόνο που ακούγαμε μέχρι τώρα ήταν δηλώσεις-μισόλογα, αν συνυπολογίσουμε μάλιστα και την ανάλογη τοποθέτηση του βουλευτή του ΣΥΝ κ. Ψαριανού, θα καταλήξουμε πως κάτι "σαλέυει" έτσι ώστε να δούμε το ευαίσθητο ζήτημα των ουσιών από μία νέα, λιγότερο συντηρητική και στρουθοκαμηλική σκοπιά.

Μέχρι τώρα, όταν λέμε "ενημέρωση για τα ναρκωτικά" εννοούμε την επίσημη κρατική προπαγάνδα που καταδικάζει όλες τις ουσίες από το χόρτο μέχρι την ηρωϊνη, συχνά υιοθετώντας την αντιεπιστημονική και αστήριχτη θεωρία των σταδίων (το ένα σε ρίχνει στο άλλο, ο χασισοπότης καταλήγει ηρωϊνομανής), είτε εξίσου άστοχες κοινωνικές προκαταλήψεις (π.χ. οι ναρκομανείς είναι άτομα του περιθωρίου, αγνοώντας τους τόννους κοκαϊνης και πάσης φύσεως χαπιών που καταναλώνουν τα πλουσιόπαιδα των μεγαλοαστικών οικογενειών).

Νομίζω πως έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, για να υπάρξει μία αναδιαμόρφωση της στρατηγικής του κράτους απέναντι στις ουσίες, που καταχρηστικά ονόμασαν ναρκωτικά (ετυμολογικά είναι ένα από τα μεγαλύτερα φάουλ που μπορεί να κάνει κανείς).

Είναι αξιομνημόνευτη και η συμπεριφορά των ελληνικών κομμάτων που εκπροσωπούν την δεξιά και την αριστερή συντήρηση. Η πρόεδρος του ΚΚΕ κυρία Παπαρήγα μίλησε με τα πιο μελανά λόγια για τους "εμπόρους χασίς" (δεν περιμέναμε τίποτε καλύτερο από την παράταξη που καταδίκαζε τους ρεμπέτες και το τραγούδι τους υπό την κατηγορία της εκπροσώπησης του "λουμπεν προλεταριάτου") ενώ ο κύριος Καρατζαφέρης μίλησε για "κακά παραδείγματα για την νεολαία".

Νομίζω ότι είναι μία καμπή κρίσιμη, όπου όλοι οι άνθρωποι που σέβονται τις προσωπικές ελευθερίες και έχουν οποιεσδήποτε γνώσεις για το θέμα, πρέπει να βγουν και να μιλήσουν με γλώσσα καθαρή και απλή:

Το χασίς δεν είναι εξαρτησιογόνος ουσία, δεν εθίζει σωματικά τον χρήστη και είναι ένα φυσικό προϊόν το οποίο χρησιμοποιούνταν για αιώνες από πάρα πολλούς πολιτισμούς είτε ως μέρος της θρησκευτικής δραστηριότητας, είτε για ιατρικούς λόγους (αναλγητική δράση).
Είναι πολύ λιγότερο βλαβερό από ότι είναι το αλκοόλ, το οποίο σερβίρεται σε κάθε γωνιά της χώρας σε καφετέριες, μπαρ, περίπτερα, κέντρα διασκέδασης.
Έχω δει άνθρωπο να μαχαιρώνει άνθρωπο ενώ ήταν μεθυσμένος, από την άλλη δεν έχω δει ποτέ καυγά μεταξύ ανθρώπων που έχουν καπνίσει χασίς.
(Παραπέμπω και στην αυτοβιογραφία του Μ.Βαμβακάρη, ενός διαμαντιού της ελληνικής συγγραφής, που, όπως πολλά μνημεία της γλώσσας μας, γράφτηκε από έναν ολιγογράμματο. Σε αυτό θα επανέλθουμε με άλλη δημοσίευση)

Βέβαια όπως κάθε πράγμα πρέπει να έχει ένα μέτρο, έτσι και εδώ.
Και είναι αυτονόητο, ότι δεν είναι ανάγκη να καπνίζουν όλοι χόρτο.
Δεν είναι ο στόχος να προπαγανδίσουμε το τσιγάρο, αλλά να σταματήσουμε την κοινωνική ανελευθερία στη χρήση του.
Επίσης, πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο που δεν θέλει να καπνίσει, δηλαδή να μην είναι υποχρεωμένοι όλοι να εισπνέουν τον καπνό κάποιου που φουμάρει ένα τσιγαριλίκι.

Όσο για τις υπόλοιπες ουσίες, θα ανοίξει ένας διάλογος για το πως θα πρέπει να διαμορφώσουμε την κοινωνική μας παιδεία για να αντιμετωπίσουμε τον μεγάλο αυτό εχθρό που λέγεται ηρωϊνη και έχει στείλει στο νεκροταφείο πολλά ευαίσθητα και αξιόλογα παιδιά, που εξευτελίστηκαν προσωπικά αλλά και βιολογικά μέχρι να ξεψυχήσουν. Το χρωστάμε στην μνήμη όσων έφυγαν, δεν μπορώ να ξεχάσω τον αγαπημένο Παύλο Σιδηρόπουλο, τον μεγάλο Παύλο που μας τον στέρησε τόσο άδικα η παραμύθα, τα παιδιά της γειτονιάς μου που βρίσκονταν μαρμαρωμένα κάτι πρωϊνά, τα παιδιά όλης της Ελλάδας που δεν μπόρεσε κανείς να τα βοηθήσει και να τα καταλάβει.

7 σχόλια:

  1. Χρήστο, καλά το πας, το μελόδραμα στο τέλος φορτίζει το κείμενο περιττά νομίζω και δε βοηθάει το επιχείρημά σου.
    Τη συνέντευξη Τσίπρα τη διάβασα. Απορώ γιατί προκάλεσε αντιδράσεις (πού και να 'λεγε ότι πίνει...). Σκεφτόμουν διαβάζοντάς την και διαβάζοντας και τα δικά σου σχόλια πόσο αργά γίνεται πια όλη αυτή η κουβέντα: έχω την αίσθηση ότι το χόρτο έχει πάψει προ πολλού να είναι δημοφιλές. Τα νέα παιδιά είναι μες στο χημικό. Οπότε και να έρθει η νομιμοποίηση πια, ελάχιστη διαφορά θα κάνει. Αλλά βέβαια ας έρθει πρώτα και μετά ξαναμιλάμε...
    Cheers!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τα κριτήρια του καθενός σίγουρα είναι διαφορετικά, αλλά εγώ δεν το θεωρώ μειονέκτημα να υπάρχει συναισθηματισμός σε ένα κείμενο. Μπλογκάρω και για αυτο-ψυχανάλυση, εάν εξέφραζα π.χ. πολιτικό λόγο δεν θα τα έγραφα ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.

    Όσο για τα περί παγωμένων παιδιών εγώ δεν το βλέπω σαν μελόδραμα, αλλά σαν κοινωνική πραγματικότητα. Πιστεύω ότι αν έχεις δει άνθρωπο νεκρό από πρέζα, θα θυμάσαι τα συναισθήματα που σου δημιουργεί το όλο θέμα.

    Για την αναφορά στον Παύλο, δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου εκείνη την ατάκα του "Πρέζες υπάρχουνε πολλές. Δεν είναι μόνο η ηρωϊνη. Αλλά η ηρωϊνη σκοτώνει αυτή είναι η μόνη διαφορά". Και τον έφαγε και αυτόν η πρέζα. Είναι τόσο δυνατή έτσι ώστε μπορεί να πάρει ακόμη και αυτούς που γνωρίζουν τις συνέπειες της χρήσης της.

    Γι'αυτό νομίζω ότι είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη να συνειδητοποιήσει η κοινωνία ότι με την τσουβαλοποίηση των "ναρκωτικών" και την διαιώνιση κάποιων προκαταλήψεων δεν καταφέρνει τίποτε από το να διαιωνίζει το πρόβλημα.

    Έχω διαπιστώσει πως έχει γίνει ένα μεγάλο σούσουρο στη ελληνική κοινή γνώμη για τις δηλώσεις Τσίπρα, κάτι το οποίο δεν μπορώ να το εννοήσω, από την στιγμή μάλιστα που η συνέντευξη δεν είχε κάτι το ιδιαίτερα προκλητικό.
    Φαίνεται πως υπάρχουν ανάλογα (ή περισσότερο;) συντηρητικές δυνάμεις
    που θα οδηγήσουν την συζήτηση πέρα από τις σάλτσες και τις ηθικολογίες πολλά χρόνια μετά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με τις άκρες των δακτύλων του τα έπιασε, ίσα που τ’ακούμπαγε τα ζάρια, και τα ‘ριξε στο τάβλι.
    Τριό-δυο…….
    Ίσιαξε προς τα πίσω ακουμπώντας στην πλάτη της καρέκλας βλέποντας κάπως απόμαρκα το τριό-δυο, ο παππούς…
    Εύκολη ζαριά, ακόμη και εγώ, 12 χρονών τότε, μπορούσα να την παίξω(την ζαριά).
    Αλλά αυτός το κοίταζε, το τριό-δυο.
    Το κοίταζε.
    - Ανάτολη, που σην ψωλή μ’ κεκά εν εκείνο το κυδών ?
    Η Ανατολή έφερε δύο πιατάκια με γλυκό του κουταλιού κυδώνι και τα ‘κούμπησε στο μικρό τραπεζάκι δίπλα στο τάβλι.
    -Ε πουλί μ’, και σένα να σε φέρω θέλεις ?
    -Όχι θεία θα πάω.
    Περίμενα να τελείωσουν με το κυδώνι για να δω τι θα γίνει με το τριό-δυο.
    Σκούπισε με την παλάμη του μια σταγόνα νερού που κύλησε από το στόμα ,
    -Τααμάμ, είπε και έπαιξε το τριό-δυο.
    Μετά έφυγα, βαρέθηκα να τους βλέπω γιατί.
    Όταν γύρισα ,μεσημέρι πια, ήταν ακόμη εκεί…
    —–
    mumul

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. marmarwmena paidia... apo thn parea mou sto lykeio brhkane marmarwmenoys toylaxiston toys misoys. tak mh ta blepeis ola toso ergaleiaka pia re file, giati tosh kaxypopsia? gia to xasis: stadia k malakies... pinw apo to '96 den exw ethistei, den to psaxnw para mono an katsei, den exw dei POTE MA POTE xasiklh ypo epirreia na katafeygei se biaies h anekselegtes prakseis. sas diabebaiw oti to nomimotato alkool mporei na se odhgsei se pragmatiak aisxh... den xreiazontai leptomereies. allo poy re gamwto poios pethane pote apo mayro? as eimaste sobaroi, to alkool,to LSD, to crack, h koka, ta speed, h irwinh prokaloyn zimies, thanato. oson afora th strofh twn newn sta xhmika symfwnw, synadei me thn apemplokh toys apo katheti to fysiko, eis ofelos toy bimhxanopoihmenoy, toy texnhtoy. oson afora ton athlio tsipra : xristo o skopos den agiazei ta mesa. einai kinhseis entypwsiasmoy, poly kalo epikoinwniuako marketing kathws kseroyme se ti hlikiako group stoxeyei o kyrios. kala re eipe oti thaymazei thn politistikh epanastash re to atomo kai thn diaxwrise apo to olokaytwma me poio epixeirhma? oti den eixe foyrnoys kai ebraioys!!! e ok eixe toyfekia kai kinezoys, aytos o ksylinos logos kai h poystoleptomereiolagneia toy ton kseskepase kai malista meta apagistrwse th skepsh toy mao apo thn apokrystalwsh ths sthn istoria(!?) to atomo, etsi gymnh ston oytopo, apokomenh apo ta symfrazomena, akakh kai akindynh kai aposteirwmenh... milwntas gia realistikh politikh. telos otan ton zorisane eipe menei na apodeixtoyn ta noumera twn nekrwn sthn politistikh epanastash kai to ksanasyzhtame. to stribein dia ntoy arabwnos koinws kai ksana ksylinh glwssa les kai exei shmasia an htan 100xiliades h 100 ekatomyria. kai o pleyrhs to olokaytwma to amfisbhtei. re OYST. ton kserw ton tsipra kai oloys tosy tsipr(bl)es toys efaga sth mapa mes sta amfitheatra gia xronia, tha paei mprosta einai bebaio, poios tha paei? egw? afou eimai o chiva o theos toy thanatoy. sorry pou paralhrhsa eprepe kapoy na ta pw, me geia to blog

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ονήσιλε,

    σ'ευχαριστώ για το παραλήρημα. Είναι ό,τι πιο υγιές υπάρχει σήμερα.

    Στα του Τσιπρίνιο τώρα:

    Από την θητεία σου στις πολιτικές επιστήμες το ξέρεις ότι μία δήλωση δεν είναι ποτέ χωρίς συγκεκριμένο στόχο.
    Ο ΣΥΝ είχε βολιδοσκοπήσει καταστάσεις με τις δηλώσεις Ψαριανού στην ελληνική βουλή, και συνέχισε με τον Τσίπρα.
    Δημιουργήθηκαν πάρα πολύ μεγάλες αντιδράσεις από γνωστούς συντηρητικούς κύκλους, που θέλουν να διατηρήσουν τακτικές "ποτοαπαγόρευσης του Σικάγο".

    Γιαυτό σε είπα από την αρχή, δεν πρόκειται να είμαι φειδωλός. Όχι επειδή θεωρώ οποιονδήποτε πολιτικό Παναγία με φωτοστέφανο, αλλά επειδή απλούστατα το ρεύμα αυτό ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕΙ για να προχωρήσουμε επί της ουσίας στην κουβέντα περί εξαρτησιογόνων ουσιών.

    Ο σκοπός σίγουρα δεν αγιάζει τα μέσα, αλλά μία πολιτική στάση πάντα αξιολογείται από τους αντίθετους σκοπούς και από τα αντίθετα μέσα.
    Χωρίς να σημαίνει ότι δεν θα είμαστε κριτικοί απέναντι στους ανθρώπους που στηρίζουμε.

    ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. seeex! makari file na ginei to cone ths apopoinikopoihshs kai na pinoyme frapedaki paralia ma to mbouri sto xeri na kapnizei!xaxaxa

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Λες και ήρθε σαν κερασάκι στην τούρτα της όλης αυτής κουβέντας, το τραγικό περιστατικό με τον ναρκομανή δράστη στην Σίνδο.

    Από τους δημοσιογράφους, βέβαια, των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων δεν περιμέναμε τίποτε καλύτερο από το να ρίξουν το όλο θέμα στην αμέλεια των αστυνομικών.

    Κουβέντα για το ζουμί, πλην ελαχίστων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ