Η παρωδία είναι αναπόσπαστο μέρος κάθε μορφής τέχνης, και η μουσική δεν μπορεί να αποτελέσει εξαίρεση. Κάθε κείμενο, τραγούδι, σχέδιο, βασίζεται σε προϋπάρχοντα έργα, δε μπορεί να κατανοηθεί έξω από τα κοινωνικά και ιστορικά συμφραζόμενα που το γέννησαν. Ωστόσο, υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις που αυτή η συζήτηση με προηγούμενα έργα είναι ανοιχτή, απροκάλυπτη και σατιρική.
Ένα από τα νέα είδη που προέκυψαν τα τελευταία χρόνια στην ελληνική μουσική, είναι αυτό του παρωδιακού σκυλάδικου (ω, ναι!). Είμαστε εμείς οι Ρωμιοί μία ωραία ατμόσφαιρα, γιατί η ελληνική ποπ μουσική διαφέρει από τις αντίστοιχες των δυτικών χωρών. Το τσιφτετελάκι, το μπουκάλι στα μπουζούκια, τα γαρούφαλα (ή χαρτοπετσέτες σε low budget κωλάδικα) είναι ελληνικές πατέντες και γι'αυτό, όπως πιθανό να γνωρίζετε, είμαστε έθνος ανάδερφο. Πήραμε το ποπ και το σμίξαμε με το σκυλάδικο φτιάχνοντας το σκυλοπόπ, όπως σμίξαμε τον ελληνισμό με τον χριστιανισμό και γεννήσαμε τον ελληνοχριστιανισμό.
