Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

4.11.15

Με αφορμή τις δηλώσεις Φίλη για την ποντιακή Γενοκτονία

Μεγάλη συζήτηση έχει προκύψει σχετικά με την τοποθέτηση του υπουργού Παιδείας Φίλη, σχετικά με τη γενοκτονία των Ποντίων. Αναμφίβολα, η συζήτηση ανακίνηθηκε από πολιτικούς του αντιπάλους, που ανέσυραν παλαιότερη αρθρογραφία του όταν εκείνος ήταν ακόμη δημοσιογράφος της εφημερίδας Αυγή. Αναφέρομαι στο άρθρο του "Παλαιοκομματισμός και γενοκτονία", το οποίο είναι διαθέσιμο στο ηλεκτρονικό αρχείο της εφημερίδας. Εκεί ο Φίλης αναλύει τις διαφορές μεταξύ γενοκτονίας και εθνοκάθαρσης, και ούτε λίγο ούτε πολύ μας εξηγεί ότι γενοκτονία είναι μία "βιομηχανικά σχεδιασμένη κρατική (της χιτλερικής Γερμανίας) επιδίωξη εξαφάνισης ενός ολόκληρου έθνους" Συμπληρώνει ότι "στο Ολοκαύτωμα δεν εμπλέκονται εδαφικές διεκδικήσεις".
  Υπάρχει ένα πρόβλημα με την πρόσληψη της τοποθέτησης Φίλη από το ελληνικό κοινό. Ο Νίτσε θα το περιέγραφε έτσι:  «Αυτό που κάνουμε δεν το καταλαβαίνουν ποτέ, μα μονάχα το επαινούν ή το κατηγορούν». Ελάχιστοι λοιπόν μπήκαν στη διαδικασία να ασχοληθούν με τον πυρήνα της σκέψης του, παρά δημιουργήθηκαν δύο στρατοί, αυτοί που τον θεωρούν εθνικό μειοδότη και τον στολίζουν με κοσμητικά επίθετα, και αυτοί που σπεύδουν να τον υπερασπιστούν στο όνομα μίας πολιτικής σύμπραξης. Δεν αισθάνομαι άνετα εντάσσοντας τον εαυτό μου ούτε στο ένα, αλλά ούτε και στο άλλο στρατόπεδο.
  Ωστόσο, με προβληματίζει το γεγονός ότι ο υπουργός παιδείας της χώρας μου αναπτύσσει μία σκέψη που αγνοεί ένα βασικό πεδίο επιστημοσύνης. Εάν πάρουμε τον ορισμό κατά γράμμα, ως γενοκτονία μπορεί να θεωρηθεί μία και μόνο πράξη: αυτή των Γερμανών ναζί. Όντως, αν ανατρέξουμε στην ιστορία, εκεί ήταν και η απαρχή του όρου "genocide". Η σύλληψη και η χρησιμοποίηση του όρου είναι κάτι που συμβαίνει μετά τη λήξη του Β παγκοσμίου πολέμου.  
  Το ζήτημα είναι ότι το φαινόμενο της ομαδικής εξόντωσης πληθυσμών δεν εμφανίστηκε στη γη με τους ναζιστές: υπήρχε πριν από αυτούς και δυστυχώς για την ανθρωπότητα υπάρχει και μετά από αυτούς. 
  Εάν ορίσουμε τόσο στενά την έννοια της γενοκτονίας, δηλαδή ότι αφορά "μία βιομηχανοποιημένη μορφή εξόντωσης" που "δεν έχει εδαφικές διεκδικήσεις", τότε η μοναδική γενοκτονία στην ιστορία είναι όντως αυτή που διαπράχτηκε από τους ναζί κατά τη διάρκεια του β παγκοσμίου. Τα θύματα εξοντώθηκαν συστηματικά σε θαλάμους αερίων,  αλλά πρέπει να σημειώσουμε -κάτι που ξέχασε να αναφέρει ο κύριος Φίλης- ότι δεν αφορούσε αποκλειστικά τους Εβραίους. Στην λίστα των εκτελεσθέντων υπήρχαν ακόμη ρομά και ομοφυλόφιλοι. Όντως ο λόγος για τον οποίο εκτελέστηκαν δεν ήταν κάποιου είδους "συνοριακές διαφορές", αφού ούτε κράτος των Εβραίων υπήρχε (ακόμη), ούτε κράτος των ρομά ούτε κράτος των ομοφυλόφιλων. 
  Δεν έχει όμως καμία χρησιμότητα το να δημιουργήσω έναν γενικό όρο που θα περιλαμβάνει μία περίπτωση. Η ερώτηση είναι μία και σημαντική: Ήταν μόνο οι Γερμανοί ναζί του β παγκοσμίου που ήθελαν και εν μέρει κατάφεραν να εξοντώσουν με μίσος τον "άλλο", ή μήπως είναι ένα χαρακτηριστικό πανανθρώπινο που οφείλουμε να αναδείξουμε και να καταδικάσουμε;
  Όπως έχει δείξει το παρελθόν, δεν είναι μόνο οι καταπιεσμένοι που δεν έχουν πατρίδα, αλλά και οι καταπιεστές. Τα καθάρματα δηλαδή, λαϊκιστί, που δεν έχουν κανένα δισταγμό να εξοντώσουν όποιον θεωρούν ότι δεν εμπίπτει στις κατηγορίες τους. 
  Για αυτόν αποκλειστικά τον λόγο, η τοποθέτηση Φίλη είναι προσβλητική όχι μόνο για τους Πόντιους, αλλά και όλους τους άλλους λαούς που έχουν υποστεί γενοκτονίες πριν και μετά τη ναζιστική θηριωδία. Αν η εξόντωση δεν γίνει με μονοξείδιο του άνθρακα, αλλά με ματσέτες όπως στην Ρουάντα, δεν χαρακτηρίζεται γενοκτονία επειδή δεν εμπλέκονται βιομηχανικά μέσα; Αν η Τουρκία είχε συνοριακές διαφορές με την Ελλάδα, δεν είναι γενοκτονία η ομαδική εξόντωση πληθυσμών από αιμοσταγείς παραστρατιωτικούς όπως ο Τοπάλ Οσμάν; Δεν είναι γενοκτονία η υποχρεωτική συμμετοχή ανθρώπων σε τάγματα εργασίας, όπου οι περισσότεροι πέθαιναν; Ή μήπως δεν είναι γενοκτονία η υποχρεωτική μεταγκατάσταση ανθρώπων που είχαν για χιλιετίες έναν αξιοθαύμαστο πολιτισμό; 
  Ήταν ο ορισμός της γενοκτονίας, κύριε Φίλη. Μόνο που ορίζουμε τη γενοκτονία διαφορετικά. 
___________________________

Διαβάστε επίσης το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Β. Αγτζίδη: Ποιά η ερμηνεία του όρου γενοκτονία;

23.6.12

Η ομοφυλοφυλία ως πολιτικό και κοινωνικό δικαίωμα (με αφορμή το 1ο Thessaloniki Pride)

Μεγάλος ντόρος έχει γίνει από τους γνωστούς συντηρητικούς κύκλους της πόλης και της χώρας (βλ.Μητροπολίτες και γνωστοί πολιτευτές), για το πρώτο Φεστιβάλ Υπερηφάνειας Θεσσαλονίκης.  
Ένα κατεστημένο που κυριάρχησε για χρόνια στην περιοχή και προσπάθησε -εις μάτην- να μετατρέψει την Θεσσαλονίκη σε μία θλιβερή επαρχιακή πόλη, με τυποποιημένες επετειακές γιορτούλες που δεν αφορούν κανένα.

11.12.08

Μία εύλογη ερώτηση


Παρακολούθησα την Γενική Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος να κατηγορεί τον Σύριζα ότι "χαϊδεύει τ'αυτιά των κουκουλοφόρων", για να τους εκμεταλλευτεί εκλογικά βεβαίως βεβαίως. Βλέπω επίσης μία συντονισμένη προσπάθεια να αποδειχτεί ότι αυτοί οι οποίοι δημιουργούν τα επεισόδια είναι δέκα είκοσι αλήτες.
Τελικά, πόσες φορές ψηφίζουν αυτοί οι ελάχιστοι ταραχοποιοί, και έχει ανάγκη ένα κοινοβουλευτικό κόμμα να τους κολακέψει;

23.4.08

Κουβέντα για τις εξαρτησιογόνες ουσίες (με αφορμή την συνέντευξη Τσίπρα)

Ενόχληση, λέει, μεγάλη για την τελευταία συνέντευξη του προέδρου του Συνασπισμού κ. Τσίπρα, ο οποίος φωτογραφήθηκε και έδωσε συνέντευξη στο περιοδικό "schooligans"

Πέρα από τη φωτογράφιση (τι μπορεί να πείραξε, άραγε, από αυτή τη φωτογραφία;), εμφανίστηκαν από μεγάλο μέρος των μου μου ε, ως προκλητικές οι παρακάτω ατάκες:


Συμφωνείς με την αποποινικοποίηση του χασίς;
Ναι, βέβαια.
Έχεις δοκιμάσει εσύ χασίς;
Όχι, δεν έχω δοκιμάσει, γιατί εγώ σαν άτομο έχω μια φοβία με τα drugs, φοβάμαι τις επιπτώσεις τους. Αλλά πολύ συχνά έχω βρεθεί σε παρέες που πίνουν και ακόμα και τώρα βρίσκομαι. Δε ζω σε γυάλα.

Δεν θα είμαι φειδωλός στα καλά μου λόγια για τον Τσίπρα στην συγκεκριμένη περίπτωση, χωρίς να τον ακολουθώ τυφλά: νομίζω πως βρέθηκε εν έτει 2008 ένας πρόεδρος κόμματος να μιλήσει την γλώσσα της αλήθειας πάνω στο ζήτημα, ενώ το μόνο που ακούγαμε μέχρι τώρα ήταν δηλώσεις-μισόλογα, αν συνυπολογίσουμε μάλιστα και την ανάλογη τοποθέτηση του βουλευτή του ΣΥΝ κ. Ψαριανού, θα καταλήξουμε πως κάτι "σαλέυει" έτσι ώστε να δούμε το ευαίσθητο ζήτημα των ουσιών από μία νέα, λιγότερο συντηρητική και στρουθοκαμηλική σκοπιά.

Μέχρι τώρα, όταν λέμε "ενημέρωση για τα ναρκωτικά" εννοούμε την επίσημη κρατική προπαγάνδα που καταδικάζει όλες τις ουσίες από το χόρτο μέχρι την ηρωϊνη, συχνά υιοθετώντας την αντιεπιστημονική και αστήριχτη θεωρία των σταδίων (το ένα σε ρίχνει στο άλλο, ο χασισοπότης καταλήγει ηρωϊνομανής), είτε εξίσου άστοχες κοινωνικές προκαταλήψεις (π.χ. οι ναρκομανείς είναι άτομα του περιθωρίου, αγνοώντας τους τόννους κοκαϊνης και πάσης φύσεως χαπιών που καταναλώνουν τα πλουσιόπαιδα των μεγαλοαστικών οικογενειών).

Νομίζω πως έχουν ωριμάσει οι συνθήκες, για να υπάρξει μία αναδιαμόρφωση της στρατηγικής του κράτους απέναντι στις ουσίες, που καταχρηστικά ονόμασαν ναρκωτικά (ετυμολογικά είναι ένα από τα μεγαλύτερα φάουλ που μπορεί να κάνει κανείς).

Είναι αξιομνημόνευτη και η συμπεριφορά των ελληνικών κομμάτων που εκπροσωπούν την δεξιά και την αριστερή συντήρηση. Η πρόεδρος του ΚΚΕ κυρία Παπαρήγα μίλησε με τα πιο μελανά λόγια για τους "εμπόρους χασίς" (δεν περιμέναμε τίποτε καλύτερο από την παράταξη που καταδίκαζε τους ρεμπέτες και το τραγούδι τους υπό την κατηγορία της εκπροσώπησης του "λουμπεν προλεταριάτου") ενώ ο κύριος Καρατζαφέρης μίλησε για "κακά παραδείγματα για την νεολαία".

Νομίζω ότι είναι μία καμπή κρίσιμη, όπου όλοι οι άνθρωποι που σέβονται τις προσωπικές ελευθερίες και έχουν οποιεσδήποτε γνώσεις για το θέμα, πρέπει να βγουν και να μιλήσουν με γλώσσα καθαρή και απλή:

Το χασίς δεν είναι εξαρτησιογόνος ουσία, δεν εθίζει σωματικά τον χρήστη και είναι ένα φυσικό προϊόν το οποίο χρησιμοποιούνταν για αιώνες από πάρα πολλούς πολιτισμούς είτε ως μέρος της θρησκευτικής δραστηριότητας, είτε για ιατρικούς λόγους (αναλγητική δράση).
Είναι πολύ λιγότερο βλαβερό από ότι είναι το αλκοόλ, το οποίο σερβίρεται σε κάθε γωνιά της χώρας σε καφετέριες, μπαρ, περίπτερα, κέντρα διασκέδασης.
Έχω δει άνθρωπο να μαχαιρώνει άνθρωπο ενώ ήταν μεθυσμένος, από την άλλη δεν έχω δει ποτέ καυγά μεταξύ ανθρώπων που έχουν καπνίσει χασίς.
(Παραπέμπω και στην αυτοβιογραφία του Μ.Βαμβακάρη, ενός διαμαντιού της ελληνικής συγγραφής, που, όπως πολλά μνημεία της γλώσσας μας, γράφτηκε από έναν ολιγογράμματο. Σε αυτό θα επανέλθουμε με άλλη δημοσίευση)

Βέβαια όπως κάθε πράγμα πρέπει να έχει ένα μέτρο, έτσι και εδώ.
Και είναι αυτονόητο, ότι δεν είναι ανάγκη να καπνίζουν όλοι χόρτο.
Δεν είναι ο στόχος να προπαγανδίσουμε το τσιγάρο, αλλά να σταματήσουμε την κοινωνική ανελευθερία στη χρήση του.
Επίσης, πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει και ο σεβασμός προς τον άνθρωπο που δεν θέλει να καπνίσει, δηλαδή να μην είναι υποχρεωμένοι όλοι να εισπνέουν τον καπνό κάποιου που φουμάρει ένα τσιγαριλίκι.

Όσο για τις υπόλοιπες ουσίες, θα ανοίξει ένας διάλογος για το πως θα πρέπει να διαμορφώσουμε την κοινωνική μας παιδεία για να αντιμετωπίσουμε τον μεγάλο αυτό εχθρό που λέγεται ηρωϊνη και έχει στείλει στο νεκροταφείο πολλά ευαίσθητα και αξιόλογα παιδιά, που εξευτελίστηκαν προσωπικά αλλά και βιολογικά μέχρι να ξεψυχήσουν. Το χρωστάμε στην μνήμη όσων έφυγαν, δεν μπορώ να ξεχάσω τον Aνέστο Δελιά, τον Παύλο Σιδηρόπουλo, τα παιδιά της γειτονιάς μου που βρίσκονταν μαρμαρωμένα κάτι πρωϊνά, τα παιδιά όλης της Ελλάδας που δεν μπόρεσε κανείς να τα βοηθήσει και να τα καταλάβει.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ