Δολοφονούν το μέλλον μας στον κόλπο του Μεξικού

Δεν μπορεί κανείς να γράψει πολλές κουβέντες όταν υπάρχουν αυτές οι εικόνες

Πως εκβίασαν ολόκληρη την Κύπρο για να πουλήσουν ακριβά

,

  Η κυβέρνηση της Κύπρου ανακοίνωσε την απόφασή της να επιβάλλει πλαφόν (ανώτατη τιμή πώλησης) στα καύσιμα πριν λίγες ημέρες. Πρόκειται για ένα μέτρο παρέμβασης του κράτους για αποφυγή της κερδοσκοπίας, που συνήθως είναι μοχλός πίεσης, ένα φόβητρο για να κρατηθούν οι τιμές σε χαμηλότερα επίπεδα, παρά μόνιμο μέτρο. 

 Οι άμεσα θιγόμενοι, δηλαδή εταιρίες προμήθειας πετρελαιοειδών και πρατηριούχοι, προχώρησαν σε κάτι καθόλου συνηθισμένο στη μεγαλόνησο, την ανακοίνωση απεργίας, η οποία μάλιστα δήλωσαν ότι θα ήταν "διαρκείας".

 Η κίνηση ήταν πραγματικό ματ. Πάτησαν την αχίλλειο πτέρνα του Κύπριου καταναλωτή: τον φόβο μήπως μείνει χωρίς βενζίνη. Χωρίς αυτοκίνητο.

  Σε μία χώρα που το δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς είναι σίγουρα το χειρότερο της Ευρώπης, ως αποκλειστικό μέσο μετακίνησης έχει επιβληθεί το Ι.Χ. (δεν υπάρχει μετρό, δεν υπάρχει τραμ, δεν υπάρχει επαρκές δίκτυο λεωφορείων σε ικανοποιητική συχνότητα δρομολογίων, και με πανάκριβα ταξί). 

  Οι δημοσιογράφοι των τηλεοπτικών καναλιών δεν θα μπορούσαν να αφήσουν αυτή την ευκαιρία ανεκμετάλλευτη, σπέρνοντας ένα πανικό στον οποίο η κοινή γνώμη είναι σχεδόν εθισμένη: "υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να μείνετε χωρίς καύσιμα, να μην μπορείτε να εργαστείτε, να μην μπορείτε να μετακινηθείτε, να μην μπορείτε να αγοράσετε". Αποτέλεσμα; Οι ουρές στα πρατήρια την παραμονή της απεργίας ήταν μήκους χιλιομέτρων. Τα αφεντικά έπαιρναν τηλέφωνο τους εργαζομένους για να φουλάρουν τα ρεζερβουάρ. Ο πατέρας έπαιρνε, εκτός από το δικό του αυτοκίνητο, και εκείνο της κόρης του για να μην μείνει το αυτοκίνητο του παιδιού "στη μέση του δρόμου". Μία ολόκληρη χώρα συμπεριφέρθηκε λες και την επόμενη το πρωί θα ξεσπούσε πόλεμος.

  Τι έγινε στην ουσία; Οι πρατηριούχοι πούλησαν, για την ακρίβεια ξεπούλησαν, στην ακριβή τιμή, ενώ παράλληλα εκβίασαν την κυβέρνηση ότι η οικονομική ζημιά από την απεργία θα ήταν μεγαλύτερη από την ζημιά που προκαλεί η κερδοσκοπία. 

  Οι πολίτες αγόρασαν ακριβά, γιατί τους δημιουργήθηκε ο φόβος ότι αύριο δε θα μπορούν να αγοράσουν.

  Κάτι που ήταν από την αρχή, ένα μεγάλο ψέμα, αν όχι ανέκδοτο.

Παραθέτω ενδεικτικά τμήμα του ρεπορτάζ σήμερα το πρωί: 

"Στα λίγα πρατήρια που λειτούργησαν χθες δημιουργήθηκε το αδιαχώρητο.

Στην Πάφο η απεργία ήταν καθολική και όλα τα πρατήρια παραμένουν κλειστά, σε αντίθεση με άλλες επαρχίες, όπου λειτουργούν αρκετά πρατήρια καυσίμων για εξυπηρέτηση των καταναλωτών"

 Πως μπορεί να θεωρηθεί μία απεργία μαζική, πόσο μάλλον διαρκείας, όταν από την πρώτη στιγμή υπάρχουν τόσοι απεργοσπάστες που είναι πρόθυμοι να "εξυπηρετήσουν τους καταναλωτές";

  Το όλο πανηγύρι τελείωσε σήμερα, με την άρση της "απεργίας διαρκείας" (που ούτως ή άλλως ποτέ δεν έγινε). Και το εξαπατημένο στρουμφοχωριό θα συνεχίσει την απρόσκοπτη πορεία του, ξαλαφρωμένο κατά μερικές χιλιάδες ευρώ. 

  Και, ασφαλώς, χωρίς ποτέ να αναρωτηθεί μήπως το περιβάλλον και η τσέπη του θα περνούσαν καλύτερα, εάν κάθε οικογένεια δεν είχε 3 και 4 αυτοκίνητα, αλλά ζητούσε ένα επαρκές δίκτυο μέσων μαζικής μεταφοράς.

Είμαστε όλοι πειραματόζωα

Μπροστά στην τηλεόραση και βλέπεις τα νέα τους. Ο Ομπάμα, λέει, ο άνθρωπος που στήριξε τον προεκλογικό του αγώνα στις καθαρές μορφές ενέργειας, εγκαινίασε για πρώτη φορά μετά το 1979 πυρηνικό σταθμό, μία κίνηση που θα απεγκλωβίσει, υποτίθεται, τις ΗΠΑ από την εξάρτηση του πετρελαίου, και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αρχίζεις και καταλαβαίνεις ότι ο άριστος επικοινωνιακά πρόεδρος, έχει τολμήσει να κάνει πράγματα χειρότερα κι από τον διεθνώς αντιπαθή προκάτοχό του. Και επιβεβαιώνει τους φόβους που γεννήθηκαν μαζί με την Obama-mania, ότι ίσως αποτελέσει την πιο αστραφτερή βιτρίνα του πιο βρόμικου παιχνιδιού.

Κι ακούς μετά ότι η Γαλλία έστελνε τους ίδιους της τους στρατιώτες την δεκαετία του 60 στα μέρη που πραγματοποιούσε πυρηνικές δοκιμές, για να "μελετηθούν οι φυσικές και ψυχολογικές επιπτώσεις των ατομικών όπλων στους ανθρώπους". Τόσο απλά. 

Η δημοσιογράφος με το σέξι ταγεράκι πηγαίνει στην εσωτερική επικαιρότητα: σε συμπλοκή αστυνομικών με δύο παράνομους, σκοτώθηκε (για την ακρίβεια γαζώθηκε) πολίτης ο οποίος βρέθηκε στο σημείο, κατά πάσα πιθανότητα από τα πυρά των αστυνομικών. Ο υπουργός με σοβαρό ύφος δεσμεύτηκε ότι θα γίνουν μεγάλες αλλαγές, με 2.000 αστυνομικούς μοτοσυκλετιστές στις πόλεις. 

Δεσμεύτηκε, δηλαδή, ότι θα σκορπίσει ακόμη 2.000 κακοεκπαιδευμένους, επικίνδυνους επιχειρησιακά ένστολους, όπως αυτούς που σκότωσαν τον πολίτη, για να μας προστατέψει.

Κλείνεις την τιβί, βάζεις ένα ποτό και προσπαθείς μάταια να χαλαρώσεις. Είμαστε όλοι πειραματόζωα.

Για μία κοινωνική εδραίωση της οικολογικής δράσης

Υπάρχει αυτή τη στιγμή η δυνατότητα να έχουμε μία καθημερινή ζωή που να εκμεταλλεύεται τα τεχνολογικά και επιστημονικά επιτεύγματα, χωρίς να αποβαίνουν οι δραστηριότητές μας επιβαρυντικές για τη φύση και για εμάς τους ίδιους, που αποτελούμε μέρη της.
Η "πράσινη" όμως αυτή προοπτική δεν είναι ανεξάρτητη από τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας.
Άσχετα από τον βαθμό ωφέλειας ή βλάβης προς το περιβάλλον, τα οικολογικού προσανατολισμού επιτεύγματα της τεχνολογίας και της επιστήμης είναι πάνω απ'όλα προϊόντα και ως τέτοια εισάγονται στην αγορά. Το κέρδος που καθορίζει το οικονομικό σύστημα σε όλες τις υπόλοιπες πτυχές του, δεν είναι εξαίρεση εδώ.

Τα οικολογικά προϊόντα μπορεί να μην είναι πια μια "πόρτα στο μακρινό μέλλον", αλλά παραμένουν αρκετά ακριβότερα από τα ρυπογόνα ανταγωνιστικά τους. Είτε μιλάμε για τρόφιμα, είτε για μεταφορικά μέσα είτε για κτίσματα...Με μία δόση ειρωνείας, πολλοί έχουν χαρακτηρίσει "κίνημα των χορτάτων" την γενιά που επιλέγει τα βιολογικά τρόφιμα.
Ο στερεοτυπικός οικολόγος πριν χρόνια ήταν αυτός που κρεμούσε τον εαυτό του από τις αλυσίδες πλοίων που κυνηγούσαν φάλαινες, ή διοργάνωνε διαμαρτυρίες έξω από ρυπογόνα εργοστάσια. Όσο περνάει ο καιρός φαίνεται πως ο ακτιβισμός είναι μόνο η πρώτη σπίθα για την ευρύτερη συνειδητοποίηση. Εξίσου (αν όχι περισσότερο) σημαντική είναι η οικολογική δράση σε μαζικό επίπεδο, στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Έτσι μόνο θα αντιστραφεί η πορεία του ανθρώπου προς την καταστροφή του περιβάλλοντός του όπως το γνωρίζουμε σήμερα.
Η μαύρη αλήθεια όμως είναι πως τα βιολογικά τρόφιμα είναι ακριβότερα από εκείνα της υπόλοιπης αγοράς.
Eνα ηλεκτρικό αυτοκίνητο, που πλέον έχει λόγω τεχνολογίας μεγάλη αυτονομία, κοστίζει τα διπλάσια χρήματα από ένα μικρό αυτοκίνητο πόλης.
Ένα οικολογικό σπίτι, παρά τα πλεονεκτήματά του σε σχέση με ένα συμβατικό κτίσμα, χρειάζεται μία περιουσία για να αγοραστεί.
Εκεί δημιουργείται ένα χάσμα: οι ομάδες των χαμηλόμισθων, των συνταξιούχων, των ανέργων, των φοιτητών αναγκαστικά θεωρούν πολυτέλεια την οικολογική δράση της καθημερινότητας.
Η ευχέρεια της επιλογής χάνεται εκεί που αρχίζει η αδυναμία της αγοραστικής δύναμης.
Και για να αλλάξει αυτό το φαινόμενο, για να περάσει στους πολλούς αυτό που σήμερα είναι κτήμα των προνομιούχων, χρειάζονται βαθιές πολιτικές τομές.
Μία "πράσινη ρητορική" χωρίς τις συγκρούσεις και το κόστος που απαιτούνται για να αποκαταστήσουμε τον συλλογικό σεβασμό προς το περιβάλλον μας, είναι σαν να περνάμε έναν ερμητικό ποταμό μέχρι τη μέση.

Δεν ήξερα αν θα έπρεπε να το γράψω αυτό εδώ ή όχι. Τελικά αποφάσισα να το κάνω, γιατί το γράψιμο για μένα είναι και μία μορφή ενδοσκόπησης ή εξομολόγησης. Και επειδή δεν είμαι ενεργός χριστιανός και δεν εξομολογούμαι, σε ψυχολόγο δεν πάω και για τρελογιατρό είναι νωρίς ακόμα, φορτώνω καμία φορά τις δημοσιεύσεις.

Είναι για ένα φίλο μου από το γυμνάσιο και το λύκειο, που είχα να τον δω χρόνια. Και βρήκα κάτι κοινούς γνωστούς μας προχτές και μου ρίξανε καμιά εκατοστή κιλά δυναμίτιδα όταν είπα το όνομά του. Είναι άρρωστος λέει κι έπαθε καρκίνο. Ένα παλληκάρι 25 χρονών, ο πιο ζωηρός της τάξης, ο πιο πλακατζής, ο πιο ζωντανός άνθρωπος του κόσμου. Ένα παιδί που όταν εμείς μαζευόμασταν να καπνίσουμε τα τσιγάρα στη ζούλα πίσω από το σχολείο, αυτός γυρνούσε μέσα στην αυλή και έκανε πλάκες. Ένα άτομο που δεν έβαζε τσιγάρο στο στόμα του, και έπινε ελάχιστα. Ένας παλλήκαρος με το χαμόγελο στο στόμα.

Δεν το λέω ότι θα πεθάνει δε τον φοβάμαι ρε. Αλλά λέω να που μας λένε ότι μην κάνετε το ένα και μην κάνετε το άλλο, και σε βρίσκει το κεραμίδι στο κεφάλι εκεί που δεν το περιμένεις.

Κάπου είχα ακούσει ότι το 25% των Θεσσαλονικιών καταλήγει από κάποια μορφή καρκίνου. Και λέω δεν είναι τραγικό αυτό το ποσοστό;

Ήταν τόσο μεγάλο ο πληθυσμός αυτός παλιότερα; δεν το νομίζω.

Είναι τυχαίο που οι πόλεις μας είναι ΤΟΞΙΚΕΣ, που ο αέρας μας δεν αναπνέεται και το νερό μας δεν πίνεται; Είναι τυχαίο που σκοτώνουμε με την δραστηριότητά μας κάθε μέρα το είδος μας και το σπίτι μας τη γη;

Και την πληρώνουν κάτι παιδιά σαν αυτό το διαμάντι που έχουν όλη τη ζωή μπροστά τους...

Και την πληρώνουμε εμείς, οι μανάδες και τα αδέρφια μας.

Έχουμε φτιάξει για να καλύπτουμε την ανεπάρκειά μας τόσους πολέμους.

Πόλεμο στους μετανάστες, πόλεμο στην τρομοκρατία, σ'αυτά που μας καταστρέφουν μπροστά στα μάτια μας πότε θα κάνουμε πόλεμο πέστε μου;

Πεθαίνουμε ομαδικώς δεν είναι φάρσα.

Όταν μερικοί παπάδες δεν έχουν το θεό τους...

Μου το προώθησαν ηλεκτρονικά και δεν το πίστευα στην αρχή. Πως είναι δυνατον ένας ανώτερος ιερωμένος, να λειτουργεί εξώφθαλμα και με το "γινάτι" σαν developer-καταπατητής, και να σκυλιάζει να χτίσει στους δημοτικούς κήπους της πόλης στην οποία υποτίθεται ότι ασκεί πνευματικό έργο;

Πήγα λοιπόν και διάβασα:

http://www.sigmalive.com/news/local/15798

Η Ιερά Μητρόπολη Πάφου, με επιστολή της προς το Δήμαρχο Πάφου Σάββα Βέργα, απευθύνει έκκληση για προώθηση της αίτησης της Μητρόπολης για ανταλλαγή μέρους του Κήπου με μέρος του Μουσαλλά προς ανέγερση Καθεδρικού ναού στον Κήπο. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, στην επιστολή η Μητρόπολη Πάφου ξεκαθαρίζει πως ως Μητρόπολη δεν έχει ούτε μπορούσε να έχει λόγο για το Μουσαλλά, που δεν ανήκει στη Μητρόπολη, έχει όμως λόγο για τον Κήπο που της ανήκει. Αναφέρει επίσης ότι μέχρι στιγμής δεν υπήρξε επίσημη ή ανεπίσημη απάντηση «σχετικά με την κοινή μας αίτηση για ανταλλαγή μέρους του Κήπου με μέρος του Μουσαλλλά» και θεωρεί ότι σε μια έκταση 11 στρεμμάτων, η χρήση του ενός τριακοστού που χρειάζεται η Μητρόπολη για την ανέγερση του ναού δεν καταστρατηγεί τη χρήση του συνόλου. Διευκρινίζει ακόμα ότι ο ναός που προτίθεται να ανεγείρει δεν θα αποτελεί παραφωνία σε σχέση με τα ήδη υπάρχοντα κτήρια της περιοχής, καθώς εξωτερικά θα έχει όψη νεοκλασικού κτηρίου, όπως οι όψεις των σχολείων και του Δημαρχείου. Ξεκαθαρίζει πως δεν προτίθεται να ανεγείρει βοηθητικά κτήρια ούτε να περιφράξει το ναό και αναφέρει ότι η επιβάρυνση που θα προκληθεί στον περιβάλλοντα χώρο θα είναι πολύ μικρότερη από την επιβάρυνση που θα προκαλέσει η ανέγερση αναψυκτηρίου που προγραμμάτιζε ο Δήμος. Μετά τις διευκρινίσεις, η Μητρόπολη Πάφου αναφέρει πως αλλού θα πρέπει να αποδοθούν τα κίνητρα για εμμονή στην άρνηση ανέγερσης ναού στον Κήπο και προσθέτει: «θα πρέπει όλοι να έχουμε το θάρρος να πούμε καθαρά τις σκέψεις και τις επιδιώξεις μας»

Πολίτες έχουν προβεί ήδη σε καταγγελίες, ενώ υπάρχει ακόμη και group sto facebook ενάντια στην καταπάτηση του κήπου!

Και αν νομίζατε ότι σταματάμε εδώ:

Βυζαντινός, σταυροειδής και μονόκλιτος. Ύψος 26 μέτρα, χωρητικότητα 800 πιστοί, κόστος 9 εκατ. ευρώ. Μ' αυτά τα χαρακτηριστικά, ο νέος καθεδρικός, που οραματίζεται ο Αρχιεπίσκοπος στο προαύλιο της Αρχιεπισκοπής, έχει ήδη γίνει αντικείμενο διαλόγου. Και αντιλόγου. "Να γράψεις ότι θα τον κάνουμε διπλάσιο για να φαίνεται από όλη την Κύπρο!" Ενοχλημένος και (ίσως) αστειευόμενος μας απάντησε ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄, όταν ζητήσαμε την τοποθέτησή του πάνω στο ζήτημα. Μετά την πρόσφατη δημοσιογραφική διάσκεψη και την κορύφωση των δημόσιων αντιδράσεων από ειδικούς και πολίτες σε σχέση με το μέγεθος και την αναγκαιότητα ανέγερσης του νέου καθεδρικού, η πεποίθηση του Αρχιεπισκόπου δεν έχει κλονιστεί: "Ο ναός εντάσσεται αρμονικότατα στην περιοχή. Μάλιστα είναι ο χαμηλότερος καθεδρικός απ' όλη την Ευρώπη".

Θέσεις - Αντιθέσεις

Στον αντίποδα, ανήσυχοι για τις επιπτώσεις της ενδεχόμενης ανέγερσης του ναού, οι καθηγητές του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κύπρου, συναντήθηκαν ήδη από τον περασμένο Δεκέμβριο με τη δήμαρχο Λευκωσίας, Ελένη Μαύρου, και κατέθεσαν σχετικό υπόμνημα: "Η κατεδάφιση κτηρίων στον χώρο ανέγερσης του Ναού", αναφέρουν, "θα αλλοιώσει τον αρχιτεκτονικό χαρακτήρα της πόλης. Η θεμελίωση και η κατασκευή υπόγειου χώρου στάθμευσης θα καταστρέψουν τα αρχαιολογικά στρώματα στη συγκεκριμένη θέση, όπου εντοπίζεται ο πυρήνας της μεσαιωνικής πόλης, θα οξυνθεί το κυκλοφοριακό, οι δονήσεις και οι ρύποι από την κατασκευή θα επηρεάσουν αρνητικά τα γειτονικά μνημεία και θα υποβαθμιστεί η σημασία του πυρήνα γύρω από την αρχιεπισκοπή". Αν τους καθηγητές του Τμήματος Ιστορίας - Αρχαιολογίας απασχολεί η διαδικασία ανέγερσης του ναού σε σχέση με τα αρχαιολογικά στρώματα της περιοχής, ο διευθυντής του Τμήματος Αρχαιοτήτων είναι πιο ψύχραιμος: "Δεν μπορώ να ξέρω τι μπορεί να υπάρχει κάτω από το έδαφος στα τέσσερα πέντε μέτρα. Έχω υπόψη μου όμως, ότι είχε κτιστεί στη δεκαετία του τριάντα ένα παρθεναγωγείο, το οποίο ήταν μεγάλου μεγέθους και σήμερα δεν υπάρχει. Υποθέτω ότι κάποια πράγματα είχαν καταστραφεί από τότε - αν υπήρχαν. Από κει και πέρα θα δείξει η αρχαιολογική σκαπάνη". Αν η σκαπάνη χτυπήσει σε αρχαιότητες; "Βλέποντας και κάνοντας. Σε περίπτωση που βρεθεί κάτι, θα αξιολογηθεί ανάλογα. Σίγουρα είναι άλλο πράγμα αν βρούμε ένα ναό με ψηφιδωτά και σχετικά, και άλλο αν βρούμε ένα τοιχαράκι που στέκει μόνο του. Αλλά δεν μπορούμε να προϋποθέτουμε". Οι ανασκαφές, όπως μας είπε ο δρ Φλουρέντζος, αναμένεται να αρχίσουν στις αρχές Μαρτίου, αν όχι νωρίτερα. Αρχιτέκτονες Τις παρεμβάσεις που προέρχονται από τον ακαδημαϊκό χώρο ενισχύει ο πρόεδρος του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Κύπρου, Μάριος Φωκάς, που τοποθετείται ξεκάθαρα: "Το ύψος και η έκταση του προτεινόμενου καθεδρικού δεν αρμόζουν στον υφιστάμενο αστικό ιστό". Από τη στιγμή επίσης που υπάρχει σημαντικός αριθμός εκκλησιών στο κέντρο της πόλης, η ανάγκη ανέγερσης ενός νέου είναι αμφίβολη, θα επιβάρυνε την περιοχή και θα αλλοίωνε την εικόνα της, σημείωσε ο δρ Φωκάς συμπληρώνοντας πως "το κτήριο θα μπορούσε να προταθεί για μια εκτός των τειχών τοποθεσία". Θεωρώντας ότι οι αντιδράσεις είναι εν ολίγοις άτοπες, ο Αρχιεπίσκοπος διευκρίνισε: "Έχουμε δημοκρατία. Μέσα στις τόσες εκατοντάδες χιλιάδες που έχει η Λευκωσία, αν βρεθούν και πέντε δέκα να καταφερθούν εναντίον του καθεδρικού ναού, δεν σημαίνει ότι υπάρχει και αντίδραση. Δεν πέφτει λόγος σε κανέναν. Εμείς είμεθα εκείνοι που θα κρίνουμε αν χρειάζεται καθεδρικός ναός ή αν δεν χρειάζεται. Δεν μπορείτε να έρθετε εσείς να μας πείτε. Ξέρει οποιοσδήποτε καλύτερα από μένα αν χρειάζεται ή αν δεν χρειάζεται; Δεν το θεωρώ αντίδραση. Μπορεί να βρεθούν πέντε δέκα να διαφωνήσουν. Ώρα τους καλή. Έχουμε δημοκρατία και δικαιούται ο καθένας να έχει την άποψή του". Η πόλη αλλάζει... Οι αρχιτέκτονες εντοπίζουν ακόμη "σημαντική ανατροπή του υφιστάμενου πολεοδομικού ιστού της περιοχής" και εκφράζουν και αυτοί τις ανησυχίες τους σε σχέση με το κυκλοφοριακό πρόβλημα, που ήδη υπάρχει στην εντός των τειχών πόλη. Το στοιχείο της ανατροπής που εντοπίζουν οι αρχιτέκτονες είναι, ωστόσο, ανύπαρκτο στην εντεταλμένη περιβαλλοντική μελέτη. "Δεν είναι έργο με επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή. Επιπτώσεις ίσως να υπάρξουν από τη διαδικασία της κατασκευής, όπως σε κάθε έργο" μας είπε ο Γιάννης Γκρέκας, διευθυντής της εταιρείας Aeoliki Λτδ, που ανέλαβε τη μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων του έργου. "Σύμφωνα με τη φωτορεαλιστική αναπαράσταση, ο ναός εντάσσεται στον αστικό χώρο, το μέγεθος δεν είναι υπερβολικό σε βαθμό που να ξενίζει σε σύγκριση και με το ναό της Αγίας Σοφίας στα κατεχόμενα, ενώ το άγαλμα του Μακαρίου ήταν πολύ χειρότερο για την περιοχή, απ' ό,τι ο ναός", σημείωσε ο κ. Γκρέκας, συνοψίζοντας το πόρισμα της μελέτης. "Σημαντική είναι η δημιουργία πλατείας με χώρο πρασίνου, που θα ενοποιήσει το νέο δημοτικό μέγαρο με την Αρχιεπισκοπή και θα δώσει μια ανάσα". Σε σχέση, τέλος, με το ζήτημα του κυκλοφοριακού, από τη μελέτη προκύπτει ότι "η περιοχή επιδέχεται κυκλοφοριακές αυξήσεις". Ζώντας το κυκλοφοριακό στην καθημερινότητά τους, οι κάτοικοι έχουν άλλη άποψη: "Η περιοχή πάσχει από το κυκλοφοριακό και το άλυτο θέα του πάρκινγκ, που για μας τους κατοίκους είναι ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Η ανέγερση του καθεδρικού θα επιδεινώσει απλά το πρόβλημα. Εμείς οι κάτοικοι θα επιβαρυνθούμε ακόμα παραπάνω με ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε επί 24ώρου βάσεως", μας είπε η εκπρόσωπος της Ομάδας Πολιτών "Άγρυπνοι Εντός των Τειχών", Πόλα Χατζήπαπα. "Η παλιά πόλη είναι γεμάτη με σημαντικές σε χαρακτήρα εκκλησίες, σε κλίμακα που είναι σωστή για την πόλη. Ξαφνικά αναιρούμε τη σημασία τους και τοποθετούμε ένα κτήριο 'φαντεζί', με την αιτιολογία ότι δεν υπάρχει στην περιοχή. Μα δεν υπάρχει γιατί δεν πρέπει να υπάρχει. Αν ο Αρχιεπίσκοπος θέλει να αναβαθμίσει την περιοχή, ας επιδιορθώσει τα ετοιμόρροπα σπίτια που ανήκουν στην εκκλησία - και είναι πολλά" συμπλήρωσε η κ. Χατζήπαπα που σημείωσε ότι οι ελπίδες εναπόκεινται πια στο Δημαρχείο: "Ελπίζω ότι το δημαρχείο θα τολμήσει να μην παραχωρήσει πολεοδομική άδεια. Αυτή είναι η μόνη ελπίδα των περιοίκων". Εν δήμω Ο Δήμος Λευκωσίας δεν έχει ακόμη επίσημη τοποθέτηση, μας είπε η δήμαρχος Ελένη Μαύρου, εξηγώντας πάντως ότι "το αίτημα έφτασε στην Επιτροπή Αισθητικού Ελέγχου (ΕΤΕΚ, ΕΡΣΛ, Τμήμα Αρχαιοτήτων, Πολεοδομία) -η οποία έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα- και κατ' αρχάς απερρίφθη. Ακολούθως, θα πάει στην Πολεοδομική Αρχή του Δήμου και μετά στο Δημοτικό Συμβούλιο, το οποίο θα πάρει την τελική απόφαση". Αν η δήμαρχος δεν μπορεί ακόμη να τοποθετηθεί επίσημα, δεν ισχύει το ίδιο και για τους δημοτικούς συμβούλους, κάποιοι από τους οποίους έχουν άποψη και είναι έντονη: "Σε καμιά μεσαιωνική πόλη σ' όλο τον κόσμο δεν χαλούν την παλιά πόλη χτίζοντας καινούργια κτήρια. Έχουμε χάσει το μέτρο" σημείωσε ο Στέλιος Κολοκασίδης, δημοτικός σύμβουλος Λευκωσίας των Οικολόγων. "Υπάρχει ανάγκη για ναό; Δεν υπάρχουν λόγοι να συνηγορούν να γίνει ο ναός, είτε λόγοι πολεοδομικοί, ή λόγοι ουσιαστικοί, περιβαλλοντικοί κτλ. Δηλαδή, αν θέλει μεγάλες εκκλησίες ο Μακαριότατος, μπορεί να εξυπηρετηθεί αλλού". Ο αντιδήμαρχος Λευκωσίας Στέλιος Ιερωνυμίδης από την πλευρά του, χαρακτήρισε απαράδεκτο για τα δεδομένα της περιοχής, το αρχιτεκτονικό σχέδιο που κατέθεσε η Αρχιεπισκοπή. Καθώς το έργο εντάσσεται στα όρια της παλιάς πόλης, άπτεται των αρμοδιοτήτων του Ενιαίου Ρυθμιστικού Σχεδίου Λευκωσίας. Η αρχιτέκτων-πολεοδόμος και επικεφαλής της ομάδας του ΕΡΣΛ Αγνή Πετρίδου εξηγεί ότι πρόβλημα αποτελεί το μέγεθος, η κλίμακα και ο όγκος του ναού, που είναι εκτός των επιτρεπτών ορίων της περιοχής. "Το μέγιστο δυνατό ύψος των κτηρίων στην περιοχή είναι τα οκτώ μέτρα. Ο μεγάλος όγκος του ναού θα δημιουργήσει μια περίεργη αίσθηση". Ο Αι-Γιάννης Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Ιωάννη βρίσκεται στην εντός των τειχών Λευκωσία και χτίστηκε στη θέση του παρεκκλησιού του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή, του Μοναστηριού των Βενεδικτίνων, τον 14ο αιώνα. Ο Αρχιεπίσκοπος Νικηφόρος ξανάχτισε το μοναστήρι το 1662. Είναι ένα μικρό εκκλησάκι αφιερωμένο στον Άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο, με μία πτέρυγα και κυκλικό θόλο σε φραγκο-βυζαντινό στυλ, με εξωτερικά στηρίγματα και δυτικό πρόναο. Σε αντίθεση με το απλό εξωτερικό, που έγινε έτσι επίτηδες αφού το απαιτούσε η οθωμανική κυριαρχία, η επιχρυσωμένη ξυλεπένδυση και το φωτεινό εσωτερικό, διακοσμημένο με κρυστάλλινους πολυελαίους, μπορεί να ξαφνιάσει τον ανυποψίαστο επισκέπτη. Καλυμμένα με χρυσά φύλλα, τα ξύλινα σκαλίσματα έγιναν τον 18ο αιώνα από Κύπριους τεχνίτες. Οι τέσσερις μεγάλες εικόνες είναι έργο του Κρητικού τεχνίτη Ιωάννη Κορνάρη και ζωγραφίστηκαν μεταξύ 1795 και 1797. Οι τοιχογραφίες του 18ου αιώνα απεικονίζουν σκηνές από τη Βίβλο και την ανακάλυψη του τάφου του Αγίου Βαρνάβα στη Σαλαμίνα.
ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ
Πρωί της περασμένης Κυριακής, στον Καθεδρικό του Αι-Γιάννη. Δυο γκρουπ Γερμανών τουριστών αναρωτιούνται πού βρέθηκαν τόσα νερά στο θερμό, μεσογειακό νησί, καθώς τρέχουν στο προαύλιο. Τελικά, θα βρουν καταφύγιο κάτω από το υπόστεγο της παλιάς εκκλησίας. "Αυτό είναι όλο;", ψιθυρίζουν, έκπληκτοι από μικρό μέγεθος της έδρας της Εκκλησίας της Κύπρου, προτού μπουν μέσα και εντυπωσιαστούν από τις τοιχογραφίες. Μετά τη λειτουργία, η ξεναγός τους αφηγείται την ιστορία του ναού. "Υπάρχει μια συζήτηση γύρω από αυτή την εκκλησία", λέει, "και το κατά πόσο πρέπει να αντικατασταθεί. Η μία πλευρά λέει ότι χρειάζεται, διότι οι τοιχογραφίες του υφιστάμενου καθεδρικού θα καταστραφούν από τη χρήση. Η άλλη πλευρά λέει ότι δεν έχει άλλο χώρο για ναούς στην παλιά πόλη"... Στο προαύλιο συναντάμε ενορίτες και κατοίκους της περιοχής. Κόσμος διχασμένος για τον νέο καθεδρικό - οι παλιότεροι μάλλον τον θέλουν, οι νεότεροι διαφωνούν. "Η αρχιεπισκοπή πρέπει να έχει έναν μεγαλύτερο ναό, είναι καλή ιδέα", σημειώνει ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, για να συμφωνήσει μαζί τους ένας νεαρός, που επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον καθεδρικό. Στον αντίποδα, μια νεαρή μητέρα διαφωνεί, "Ο κόσμος είναι λίγος, σπάνια γεμίζει πια. Για μένα αυτός είναι ο καθεδρικός μας, μικρός-μικρός, αλλά ιστορικός". "Δεν χρειάζονται πολυτέλειες, αλλά λιτότητα. Ο Χριστός ήταν ταπεινός", προσθέτει μια άλλη. "Είναι ντροπή να ντρέπεται για τον Αι-Γιάννη! Αφού έχει λεφτά, ας χτίσει νοσοκομεία", λέει, ο Πέτρος, ο ιδιοκτήτης του περιπτέρου απέναντι. Ανάλογες επιστολές κατέφθασαν και στην εφημερίδα μας. "Κάποιος πρέπει να του εξηγήσει ότι το να δηλώνει δημόσια ότι 'ντρέπεται' για τον Καθεδρικό Ναό του Αγίου Ιωάννη είναι, πέραν από ασέβεια και βλασφημία, η πραγματική παραχάραξη της ιστορίας μας", σημειώνει ο δημοτικός σύμβουλος Στροβόλου, Άθως Αγαπητός. "Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος αποφάσισε να ξοδέψει 9 εκ. ευρώ για να κτίσει καινούρια εκκλησία στην παλαιά Λευκωσία γιατί ντρέπεται να δέχεται ξένους προύχοντες από το εξωτερικό, στη μικρή μεν αλλά ωραιότατη εκκλησία του Αγίου Ιωάννη. Πρέπει να του αναφέρω ότι το 92% των Κυπρίων ντρέπονται που έχουν τέτοιο άτομο για Αρχεπίσκοπο το οποίο καθημερινά ανοίγει το στόμα του και λέγει αρλούμπες, κατά συρροή, αλλά δυστυχώς δεν μπορούμεν να απαλλαγούμε από αυτόν", σημειώνει καυστικά ο αναγνώστης Γ.Κ., ως "Ένας Πολίτης". Ανάλογες αντιδράσεις και σε κάποια κυπριακά blogs. "Ο αρχιτέκτονας του έργου υπεραμύνθηκε των διαστάσεων και του ύψους του ναού, λέγοντας ότι οι πλείστοι των καθεδρικών ναών στις διάφορες ευρωπαϊκές χώρες είναι κατά πολύ ψηλότεροι (30-100 μ. ύψος). Δεκτό, αλλά πόσο μοιάζει η αρχιτεκτονική των άλλων ευρωπαϊκών χωρών με αυτή της παλιάς Λευκωσίας με τις χαμηλές μονοκατοικίες, για να στέκει η σύγκριση;", σχολιάζει το urbanledras.wordpress.com, παραπέμποντας και στο http://proletariakon.blogspot.com: "Όσοι μένουμε εκεί, εκάτσαμέν την φίλε..."

Χρύστα Ντζάνη, Χριστίνα Λάμπρου

Κωδικός άρθρου: 854598

ΠΟΛΙΤΗΣ - 22/02/2009, Σελίδα: 10