Περικλής Κοροβέσης
Αναγκάστηκα για πρώτη φορά από την μέρα που είπα να δημοσιεύω εδώ σκέψεις και κείμενα, να διαγράψω σχόλια. Και για κάποιο λόγο μέχρι τώρα πίστευα ότι δε θα χρειαζόταν ποτέ να το κάνω. Γιατί ζω σε μία κοινωνία που κυριαρχεί η ωμότητα και ο ρηχός σαρκασμός, γιατί ξέρω να δέχομαι βρισιές (συμπονώ τον υβριστή γιατί μπορεί ακόμη να οργίζεται), ακόμη και όταν στρέφεται εναντίον μου προσωπικά χωρίς να με γνωρίζει.
Γι'αυτό το λόγο έχω μέχρι σήμερα αφήσει ανοιχτό στο ιστολόγιο κάθε είδους σχολιασμό, είτε επώνυμο, είτε με ψευδώνυμα, είτε ανώνυμο.
Είναι όμως κάτι φορές που η ανωνυμία χρησιμοποιείται με τον πιο αισχρό τρόπο.
Δεν διέγραψα τα σχόλια αυτά για όσα γράφονταν ενάντια στον Χρήστο. Τα διέγραψα γιατί προσπάθησαν να ξεφτιλίσουν το γεγονός ενάντια στο Γλέζο και ενάντια στην αξιοπρέπεια ενός λαού που έχει το δικαίωμα να δηλώνει τη δυσαρέσκειά του για όσα του ετοιμάζουν.
Σιχαίνομαι τη λογοκρισία σε οποιαδήποτε μορφή ακόμη και όταν τα "κομμένα" σχόλια είναι του στιλ "ρε τσόγλανε τι σχολή έχεις τελειώσει και μας λες τέτοιες αρλούμπες" ή "τράβα μία μαλακία αν τρελάθηκες". Ούτε με σοκάρουν ούτε με αγγίζουν οι κουβέντες. Έχω πρόβλημα με την τακτική.
Η πλατφόρμα του ιστολογίου δίνει την ευκαιρία να προεγκρίνονται σχόλια, ή να επιτρέπεται ο σχολιασμός μόνο σε εγγεγραμμένα μέλη.
Απευθύνομαι σε όλους εσάς που έτυχε να διαβάζετε, φευγαλέα ή συστηματικά όσα γράφονται εδώ. Κι επειδή στο χώρο αυτό είναι που το προσωπικό συναντάει το κοινωνικό, θα ήθελα να μου πείτε πως προτιμάτε να διαμορφωθεί το θέμα των σχολίων, και αν γίνεται να λυθεί το πρόβλημα με οποιοδήποτε άλλο τρόπο.
Πρέπει να με βοηθήσετε να σκοτώσω τον μπάτσο που έχω μέσα μου.
