Προσωπικά δεδομένα (με αφορμή τη δίωξη του Κ. Βαξεβάνη)

Περίεργο πράγμα αυτή η προστασία των "προσωπικών δεδομένων". 

Φαίνεται πως δεν ισχύουν για πάμφτωχες, τοξικοεξαρτημένες γυναίκες, οι οποίες διαπομπεύονται  από το ίδιο το κράτος.

Ασφαλώς και δεν ισχύουν για νέα παιδιά τα οποία αφού έχουν υποστεί υπέρμετρη βία, δημοσιοποιούνται όλα τους τα στοιχεία, και καταργείται στην πράξη ακόμη και το τεκμήριο αθωότητας.

Όταν όμως δημοσιοποιηθούν ονόματα και λογαριασμοί επιφανών επιχειρηματιών, εθνικών "ευεργετών" και ορισμένων πολιτευτών με λογαριασμούς στην Ελβετία, εκεί η προστασία των προσωπικών δεδομένων διαφυλάσσεται με λύσσα. Γίνεται ιερός σκοπός.Και διώκεται όχι ο φερόμενος ως δράστης οικονομικών εγκλημάτων, αλλά εκείνος που δημοσιοποιεί.

Τον οποίο ονόμασαν "δημοσιογράφο" ακριβώς για αυτόν τον λόγο. 

Στη χώρα που λέγεται Ελλάδα, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι οι δημοσιογράφοι. 

Για τους υπόλοιπους έπρεπε να χρησιμοποιείται ο όρος "πληρωμένη πένα". 

Γιατί πολλοί είναι αυτοί που γράφουν αυτά που οι δυνατοί θέλουν να γράψουν, και ελάχιστοι όσοι γράφουν αυτά που δυνατοί δεν θέλουν να γραφτούν. 

Και η χρήση των "προσωπικών δεδομένων" με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την περίσταση, αποτελεί  απόδειξη του ότι η κοινωνία μας είναι βουτηγμένη στην υποκρισία μέχρι το λαιμό. 

Η σύνδεση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας με το χρήμα, έχει γίνει πλέον πρόβλημα συστημικό της κοινωνίας μας. Φαίνεται πως αποκτάς υπόσταση, προσωπικότητα και προσωπικά δεδομένα όσο ανεβαίνουν τα μηδενικά του τραπεζικού σου λογαριασμού. Κι όταν δεν έχεις, λογαριάζεσαι εσύ ο ίδιος ένα μηδενικό. 

Η σκληρότητα είναι εδώ, για τους ανθρώπους που βρίσκονται εκτός κορυφής της πυραμίδας εξουσίας. Το δάχτυλο ξεκίνησε να δείχνει την "πουτάνα", το "πρεζόνι", τον "αναρχικό", τον "μετανάστη", τον "πούστη". Και όποιος ταυτίζεται με το δάχτυλο και γελάει χαιρέκακα, σύντομα θα δει να στρέφεται και εναντίον του. Μέχρι να μιλήσει ένα "Εμείς". 

Η πιο δημοκρατική αστυνομία

"Η ελληνική αστυνομία είναι η πιο δημοκρατική αστυνομία" Αστέριος Ροντούλης, βουλευτής ΛΑΟΣ, 29.6.2011 στη Βουλή (μέσα)

ΑΝΑΚΑΛΩ: Πουλήστε την Ακρόπολη Τ Ω Ρ Α !

  Με αυτά τα κρανοφόρα καθάρματα που σήμερα ψέκασαν με χημικά στο πρόσωπο τον Μανόλη Γλέζο, δεν ανήκω στο ίδιο έθνος. Δεν τους αναγνωρίζω κανένα δικαίωμα να με "προστατεύσουν". Και πιστεύω ότι πλέον υπάρχει ανοιχτός πόλεμος. Ή οι ελάχιστοι που επωφελούνται από αυτό το καθεστώς εκμετάλλευσης και συστηματικού ψεύδους παρέα με τους υπερασπιστές τους (μεγαλοδημοσιογράφοι, αστυνομία, δικαστές, παρακρατικοί), ή όλοι εμείς.

  Η Ελληνική Αστυνομία συνεχίζει να τρέφει στους κόλπους της υποκείμενα που είναι ικανά για το χειρότερο. Όχι απλώς άτομα που θα ρίξουν γκλομπιές στο ψαχνό νεαρών χούλιγκαν, όχι απλώς θρασύδειλους που θα δείρουν μετανάστες ή νεαρούς τσιγγάνους μέσα σε τμήματα, αλλά επικίνδυνους επιχειρησιακά ένστολους που μπορούν να στερήσουν από αυτή τη χώρα έναν από τους τελευταίους της ήρωες.

  Η ίδια η ζωή ενός ανθρώπου που είναι κοντά στα 90 απειλήθηκε, μιλάμε για μία ηλικιακή ομάδα που μπορεί να αντιμετωπίσει ως σοβαρό πρόβλημα υγείας μία απλή πνευμονία. Έναν άνθρωπο που δεν κατάφεραν να τον εξοντώσουν η μεταξική δικτατορία, η γερμανική κατοχή και η χούντα των συνταγματαρχών, παραλίγο να τον εξοντώσουν οι μονάδες καταστολής μίας "δημοκρατίας". Είναι σκέτη ντροπή. 

  Έγραφα χτες το βράδυ αρκετά ενοχλημένος, λίγες σειρές για την πρόταση κάποιων Γερμανών να πουλήσει το ελληνικό κράτος την Ακρόπολη. Αυτό δε συγκρίνεται ούτε στο παραμικρό με την αηδία που νιώθω αυτή τη στιγμή, επειδή άνθρωποι (που πληρώνονται από όλους με άμεσους και έμμεσους φόρους), προσπάθησαν να σκοτώσουν ένα από τα πιο ανυπότακτα γεννήματα αυτού του τόπου.

  Νομίζω ότι πρέπει πλέον προτάσεις όπως αυτές των Γερμανών βουλευτών να έχουν την απόλυτη συγκατάθεσή μας. Είμαι βέβαιος πως η Ακρόπολη θα βρίσκεται σε καλύτερα χέρια, όπου κι αν καταλήξει. 

  Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι αυστηρά οικονομικό. Αυτό που συνέβη σήμερα ήταν η πιο δυσάρεστη επιβεβαίωση. Το καθεστώς αυτό πρέπει να πέσει ως δομή, δεν φτάνουν πια τα ημίμετρα.

  Μανόλη Γλέζο, δεν ανήκεις στη "δημοκρατία" τους. 

 Δεν πουλήθηκες ποτέ. Σε όποιο κομματικό χώρο και να ήσουν, δεν έλειψες ούτε στιγμή από τις επάλξεις του αγώνα. Δεν έριξες ποτέ τη δικαιολογία ότι εσύ πολέμησες "σε άλλες μέρες", δεν είπες ποτέ ότι γέρασες και αφήνεις τον αγώνα σε νεότερους. Δεν λογάριασες ισχυρούς. Χρησιμοποιούσες πάντοτε το μυαλό και το σώμα σου και μετρούσες για χίλιους. 

 Μανόλη Γλέζο, είσαι ο δικός μου πρόεδρος της Δημοκρατίας. Χωρίς εισαγωγικά. Χωρίς αντιπροσώπους, χωρίς οικονομικούς νταβατζήδες. Με ένα κεφαλαίο Δ γιατί είχες πάντοτε την παρρησία και την αποφασιστικότητα που ταιριάζουν σε έναν ελεύθερο άνθρωπο.

  Έχουμε πόλεμο και εσύ είσαι η πιο βροντερή κραυγή μας.

*Οι φωτογραφίες είναι του Οδυσσέα Γαληνού

Είμαστε όλοι πειραματόζωα

Μπροστά στην τηλεόραση και βλέπεις τα νέα τους. Ο Ομπάμα, λέει, ο άνθρωπος που στήριξε τον προεκλογικό του αγώνα στις καθαρές μορφές ενέργειας, εγκαινίασε για πρώτη φορά μετά το 1979 πυρηνικό σταθμό, μία κίνηση που θα απεγκλωβίσει, υποτίθεται, τις ΗΠΑ από την εξάρτηση του πετρελαίου, και θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας. Αρχίζεις και καταλαβαίνεις ότι ο άριστος επικοινωνιακά πρόεδρος, έχει τολμήσει να κάνει πράγματα χειρότερα κι από τον διεθνώς αντιπαθή προκάτοχό του. Και επιβεβαιώνει τους φόβους που γεννήθηκαν μαζί με την Obama-mania, ότι ίσως αποτελέσει την πιο αστραφτερή βιτρίνα του πιο βρόμικου παιχνιδιού.

Κι ακούς μετά ότι η Γαλλία έστελνε τους ίδιους της τους στρατιώτες την δεκαετία του 60 στα μέρη που πραγματοποιούσε πυρηνικές δοκιμές, για να "μελετηθούν οι φυσικές και ψυχολογικές επιπτώσεις των ατομικών όπλων στους ανθρώπους". Τόσο απλά. 

Η δημοσιογράφος με το σέξι ταγεράκι πηγαίνει στην εσωτερική επικαιρότητα: σε συμπλοκή αστυνομικών με δύο παράνομους, σκοτώθηκε (για την ακρίβεια γαζώθηκε) πολίτης ο οποίος βρέθηκε στο σημείο, κατά πάσα πιθανότητα από τα πυρά των αστυνομικών. Ο υπουργός με σοβαρό ύφος δεσμεύτηκε ότι θα γίνουν μεγάλες αλλαγές, με 2.000 αστυνομικούς μοτοσυκλετιστές στις πόλεις. 

Δεσμεύτηκε, δηλαδή, ότι θα σκορπίσει ακόμη 2.000 κακοεκπαιδευμένους, επικίνδυνους επιχειρησιακά ένστολους, όπως αυτούς που σκότωσαν τον πολίτη, για να μας προστατέψει.

Κλείνεις την τιβί, βάζεις ένα ποτό και προσπαθείς μάταια να χαλαρώσεις. Είμαστε όλοι πειραματόζωα.

Άλλοι το πρωί, άλλοι το βράδυ

Λίγη σοβαρότητα ρε παιδιά. Και λίγο ρεπορτάζ, έστω στοιχειώδες, πέρα από την συνηθισμένη τρομολαγνεία. Δε λέω, πουλάει το καουμπόικο αλλά όλα έχουν και ένα όριο.

Πλατεία Φανερωμένης: Τι λύθηκε με την καταστολή;

Η πλατεία Φανερωμένης στην παλιά πόλη είναι ένα από τα ιστορικά κέντρα κοινωνικοποίησης και νεανικών εκδηλώσεων στην Λευκωσία, και μαζί ένας από τους λίγους τόπους όπου μπορείς να δεις πεζό κόσμο  να κινείται, να διασκεδάζει και να συζητάει, όχι σε θηριώδη εμπορικά κέντρα και πολυτελή καφέ, αλλά στην πλατεία όπου υπάρχουν παραδοσιακά μαγαζιά, νεοκλασικά κτίσματα ή τόποι συνάθροισης εφήβων που δεν περνούν απαραίτητα στην εμπορική διάσταση της διασκέδασης (βραδιές με μουσικά σχήματα, υπαίθριες εκδηλώσεις κ.α.).

Τα όσα έγιναν τις τελευταίες ημέρες στον χώρο αυτό δεν τιμούν όχι την αστυνομία, αλλά και τα ανώτερα κλιμάκια της κυπριακής κοινωνίας γενικότερα. Γιατί δεν είναι μόνο η κατασταλτικού τύπου επέμβαση που επέλεξαν οι αρμόδιες αρχές έτσι ώστε να «ρυθμίσουν» την κοινωνική δραστηριότητα, αλλά και τα όσα ακολούθησαν, με δηλώσεις πολιτικών προσώπων που κατονόμαζαν την Φανερωμένη ως «πηγή εγκληματικότητας», αλλά και την σιωπή των μέσων ενημέρωσης σχετικά με τις πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου.

Kανείς δεν λέει ότι η περιοχή Φανερωμένης, αλλά και της παλιάς πόλης γενικότερα, έχει αφεθεί στην ερήμωση εδώ και αρκετά χρόνια, χωρίς να έχει εφαρμοστεί ένα σχέδιο ανάδειξης της δομικής της ιδιαιτερότητας, του αρχιτεκτονικού πλούτου και της ιστορίας της. Το πρόβλημα δε θα λυθεί εάν δίπλα στα εγκαταλειμμένα κτίσματα και τα ξυλουργεία φτιάξουμε ένα εμπορικό κέντρο. Θα λυθεί όταν αναδειχθεί πλήρως ο διακριτός ρόλος της παλιάς πόλης, όταν ενωθεί το χθες με το σήμερα σε όλη την περιοχή, όπως συμβαίνει σε πολλά τμήματα παλαιών πόλεων της Ευρώπης, όπου πραγματικά χαίρεσαι να κινείσαι. Από την άλλη στην Λευκωσία έχουμε αφήσει να παρακμάσουν τα εκατοντάδες νεοκλασικά, για να ζήσουμε την «εξέλιξη» της τσιμεντοποίησης με την πιο χυδαία της μορφή.

Κανείς δεν λέει ότι στην περιοχή αυτή βρίσκονται παιδιά, τα οποία ασφυκτιούν στο κλίμα της ψευτογκλαμουριάς και της τυποποιημένης διασκέδασης, παιδιά που νιώθουν περιθωριοποιημένα γιατί οι δομές που κληρονόμησαν δεν τους εκφράζουν και δεν τους φτάνουν.

Τίποτε πιο εύκολο από το να στοχοποιηθεί  μία μειονότητα: μπορούμε για να καλύψουμε τους ενδότερους φόβους της κοινωνίας να πούμε ότι η Φανερωμένη έγινε «άβατο», να πούμε ότι είναι μήτρα έκνομων συμπεριφορών ή ότι η καταστολή είναι ο σωστός δρόμος για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά. Όμως από τη στιγμή που θα φερθεί έτσι η πολιτεία έχει χάσει το παιχνίδι, έχει διευρύνει το ήδη υπαρκτό χάσμα μεταξύ των θαμώνων της περιοχής αυτής και του κράτους σε όλες τις εκφάνσεις του, έχει δώσει τη σιδερένια γροθιά εκεί που είναι εντελώς ανάρμοστο να το πράξει.

«Όσο μας χτυπάτε το μίσος μεγαλώνει…» είναι σύνθημα που κραυγάζουν τα παιδιά αυτά. Το προσδοκώμενο αποτέλεσμα είναι η διατήρηση του μίσους; Αν αυτή είναι η επιθυμία των πολιτευτών και της αστυνομίας ας ειπωθεί ξεκάθαρα και πέρα από την εκμετάλλευση φοβικών συνδρόμων.

Γιατί δεν υπήρξε ούτε ένας πολιτικός του κοινοβουλίου, γιατί δεν υπήρξε ούτε ένας αστυνομικός  να ενωθεί με το πλήθος στις γιορτές της Φανερωμένης;  Εκεί θα έβλεπαν μέσω της αλληλοκατανόησης κα της συζήτησης ότι δεν έχουν να κάνουν με εγκληματικά στοιχεία, αλλά με το πιο ζωντανό κομμάτι της νεολαίας.

Το να στείλουν μονάδες καταστολής σε κοινωνική δραστηριότητα για να δράσουν ως στρατός που πάει να «καταλάβει» μία περιοχή, μαυρίζει την εικόνα όλων τους. Εάν υπήρχαν οι οποιεσδήποτε ενδείξεις ή στοιχεία για μεμονωμένα άτομα, γιατί δεν τα χρησιμοποίησαν, και προτιμήθηκε η επίθεση εναντίον μιας ολόκληρης  μάζας ανθρώπων, οι οποίοι το μόνο που ήθελαν ήταν να διασκεδάσουν;

Το περιστατικό αυτό δεν είναι μεμονωμένο: η στοχοποίηση της παλιάς πόλης φαίνεται και από την επιχείρηση «σκούπα» που είχε επιχειρηθεί πριν λίγες βδομάδες σε σπίτια της περιοχής.  Μετανάστες υποχρεώθηκαν να βγουν από τα σπίτια τους, φορώντας χειροπέδες είτε είχαν χαρτιά είτε όχι, ενώ από έξω τους περίμεναν οι φωτογραφικοί φακοί για να τους «φιλοξενήσουν» στις εφημερίδες της επόμενης μέρας. Εύλογα αναρωτιέται κανείς, θα μπορούσε η αστυνομία να οργανώσει μία τέτοια επιχείρηση στην Ακρόπολη, στον Στρόβολο, στον Αρχάγγελο;  Ή μήπως οι νόμοι και οι επιχειρήσεις της αστυνομίας εφαρμόζονται με διαφορετικό τρόπο από περιοχή σε περιοχή;

Αλήθεια, τι λύθηκε με την καταστολή;

Έχει έστω και ένας κάτοικος αυτής της νήσου μετά την επέμβαση στρατιωτικού τύπου σε σπίτια και εκδηλώσεις, δυνατότερο το αίσθημα της ασφάλειας; Ή μήπως ανησυχεί για το αν θα συναντήσει το γκλομπ την επόμενη φορά που θα παραστεί σε κάποια υπαίθρια εκδήλωση;

Θέλουμε τους ανθρώπους μαζί, ελεύθερους να συναθροίζονται και να χρησιμοποιούν το δημόσιο χώρο, ή τον καθένα στο κλουβί του, σε μία μίζερη ιδιωτεία;

Η νεολαία έχει ήδη δώσει την απάντηση, και καλεί τις κορυφές των εξουσιαστικών δομών να την σεβαστεί.

*το κείμενο δημοσιεύτηκε στην μηνιαία εφημερίδα της Κύπρου "Πράσινη Ασπίδα" 

Η πολιτική απροσδιοριστία του υπουργείου προστασίας του πολίτη

Το νέο αυτό υπουργείο δεν μπορώ να το ψυχολογήσω. Ούτε ως προς την λειτουργικότητά του ούτε ως προς τα άτομα που βρίσκονται στο τιμόνι του. Σε αυτές τις πρώτες ημέρες της λειτουργίας του, μοιάζει με Dr. Jekyll και Mr. Hyde.

Το "υπουργείο δημοσίας τάξεως" ήταν ήδη ντεμοντέ από την εποχή της ΝΔ. Είχε μπει στο πετσί του νεοέλληνα σαν το πιο αντιπαθές τμήμα της κυβέρνησης, γιατί όπως και να το κάνουμε η καταστολή, ειδικά σε μία χώρα με τις ιδιαιτερότητες της Ελλάδας, δεν είναι και το πιο δημιουργικό τμήμα της πολιτικής δραστηριότητας.

Ήδη λοιπόν η κυβέρνηση της ΝΔ το είχε μεταφέρει υπό τη σκέπη του υπουργείου εσωτερικών. Με την αλλαγή στις πρόσφατες Εθνικές Εκλογές, το ΠΑΣΟΚ το μετονόμασε σε "υπουργείο προστασίας του πολίτη". Αν και το υπουργείο είναι τόσο νέο, έχουν ήδη φτάσει στ' αυτιά μου αρκετά ευφυολογήματα , όπως "Υπουργείο ΠΡΟΠΟ" (από τα αρχικά των λέξεων), και νομίζω ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει καλύτερη περιγραφή της μέχρι τώρα κατάστασης.

Γιατί η δραστηριότητά του θυμίζει το τυχερό αυτό παιχνίδι, όπου ένα ματς άλλοτε γέρνει προς τον "άσσο", πότε έρχεται "διπλό" και πότε ισοπαλία.

Θυμάστε ίσως τις τοποθετήσεις του προκατόχου Μαρκογιαννάκη,(εισαγγελέα επί χούντας των συνταγματαρχών) που ενοχοποιούσαν την αναρχία ως παρακλάδι της τρομοκρατίας. Το δόγμα αυτό δεν έδειχνε, πριν την υπουργοποίησή του τουλάχιστον, να ενστερνίζεται και ο Μ. Χρυσοχοϊδης (βλ. στάση του στα Δεκεμβριανά), αφού φρόντιζε να ξεχωρίζει την πολιτική ιδεολογία από τις ποινικά κολάσιμες πράξεις. Στάση όχι βέβαια επαναστατική, αλλά τουλάχιστον έντιμη σοσιαλδημοκρατική.

Ωστόσο, το "καλημέρα" της κυβερνητικής του δραστηριότητας δεν ήταν ανάλογο, με επιχειρήσεις στρατιωτικού τύπου στα Εξάρχεια μόλις μερικές μέρες μετά τις εκλογές. Όλα έδειχναν ότι προχωρούσαμε σε μία ακόμη συνηθισμένη περίπτωση προεκλογικού έτσι και μετεκλογικού γιουβέτσι.

Όμως ο ίδιος ο Χρυσοχοϊδης, έσπευσε να αιφνιδιάσει αφού δέχτηκε στο γραφείο του μέλη αριστερίζουσας κίνησης, και παραδέχτηκε ότι κάποιοι αστυνομικοί έχουν σχέσεις με την Χρυσή Αυγή, κάτι που δεσμεύτηκε να καταπολεμήσει.

Ακόμη, ανακοίνωσε πως η αστυνομία θα προσλάβει αλλοδαπούς με σκοπό την εναρμόνιση των σχέσεων και την ευκολότερη συνεννόηση με τους ανθρώπους από διαφορετικές κοινότητες που διαμένουν στη χώρα, κίνηση πρωτοποριακή για τα ελλαδικά δεδομένα. Εκτός αυτών, υποστήριξε την πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνιολόγων στα κλιμάκια της ΕΛ.ΑΣ.

Την αμέσως επόμενη, ξαναξύπνησε ο mr. Hyde. Ειδικές μονάδες της Αστυνομίας εισβάλλουν σε εκδήλωση στον βιβλιοχώρο Φλωράλ στα Εξάρχεια, υποβάλλουν σε εξονυχιστικό έλεγχο πολιτικοποιημένα άτομα, και συλλαμβάνουν ιστορικές πολιτικές φιγούρες όπως ο κ. Δημήτρης Παπαχρήστος, εκφωνητής του Πολυτεχνείου, αλλά και δημοσιογράφους. Ξεσπά κατακραυγή από πολλές πολιτικές δυνάμεις του τόπου, και ξαναγυρίζει ο εφιάλτης του κράτους καταστολής, πριν ακόμη προλάβουμε να πιστέψουμε σε μία προοπτική αλλαγής.

Σήμερα ωστόσο, ο υπουργός προστασίας του πολίτη ζήτησε και πήρε το "κεφάλι" του αρχηγού της ΕΛ.ΑΣ.

Να το παίξω άσσο ή διπλό; Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα;

Στους δρόμους της Λευκωσίας,εκτός από ποίηση υπάρχει και καταστολή...

Ανακοίνωση της Κίνησης Πολιτών "alert" μετά από την βίαιη καταστολή κοινωνικής εκδήλωσης στον χώρο της Φανερωμένης στην Παλιά Λευκωσία

Με τη δική μας ανοχή

Σούπερ κοριός Αντιτρομοκρατικής. Μέχρι τον Οκτώβριο θα βρίσκεται σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα και ο σούπερ κοριός της Αντιτρομοκρατικής. Πρόκειται για το ίδιο μοντέλο υπερκοριού όπως αυτό που αγόρασε και χρησιμοποιεί η ΕΥΠ. Το γερμανικής κατασκευής μηχάνη μα της Αντιτρομοκρατικής θα έχει σε πρώτη φάση τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης 800 ατόμων. Οι τεχνικές του προδιαγραφές τού δίνουν τη δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης σταθερού και κινητού τηλεφώνου, φαξ, e-mail, και sms. Από το υπουργείο Εσωτερικών αναζητείται φόρμουλα συνεργασίας μεταξύ ΕΥΠ και Αντιτρομοκρατικής ώστε να μην παρακολουθούνται τα ίδια άτομα, ενώ έχει κατατεθεί η πρόταση για επέκταση των τεχνικών δυνατοτήτων του κοριού για την ταυτόχρονη παρακολούθηση 3.000 ατόμων. Το λογισμικό που απαιτείται για την αναβάθμιση κοστίζει 4 εκατ. ευρώ.

πηγή: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4533583

To Παρίσι και πάλι στις φλόγες

Nέα εξέγερση ξέσπασε στο Παρίσι μετά τον θάνατο 18χρονου υπαλλήλου delivery, ο οποίος σκοτώθηκε στην προσπάθειά του να γλιτώσει από την καταδίωξη της αστυνομίας.

Τα επεισόδια ξέσπασαν στην ανατολική συνοικία του Παρισιού Bangolet.

Οι εξεγερμένοι έκαψαν αυτοκίνητα και χρησιμοποίησαν φλεγόμενους κάδους ως οδοφράγματα.

Όπως και στην περίπτωση του Δεκέμβρη 2008, έτσι και στο περιστατικό αυτό οι εκδοχές διίστανται όσον αφορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έχασε την ζωή του ο άτυχος νεαρός.

Αστυνομικές και κυβερνητικές πηγές εμμένουν στην εκδοχή του ατυχήματος, τονίζοντας ότι δεν υπήρχε η παραμικρή σύγκρουση μεταξύ του 18χρονου και των αστυνομικών οχημάτων, ενώ οι εξεγερμένοι νέοι, οι οποίοι έχουν πολλές φορές βιώσει το σκληρότερο πρόσωπο της καταστολής, μιλούν για εν ψυχρώ δολοφονία.

Όπως και να έχει, για να γίνει ένας θάνατος αιτία εξέγερσης πρέπει να συντρέχουν διάφοροι λόγοι κοινωνικοί έτσι ώστε να ταυτιστεί μία μεγάλη μάζα ανθρώπων με τον χαμό του ενός.

Όταν αισθάνονται τον αποκλεισμό και την αδικία, και ταυτόχρονα έχουν πίστη στις δυνάμεις τους και δεν έχουν να χάσουν τίποτε παρά τις αλυσίδες τους, δημιουργείται μία χημική αντίδραση που κανένα εργαστήριο κρατικής προπαγάνδας δε μπορεί να εξηγήσει.

Οι ιστορίες αυτές στην ευρωπαϊκή εμπειρία δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Από την Γένοβα του 2001, από τις μεγάλες εξεγέρσεις της Γαλλίας του 2005, μέχρι τον Δεκέμβριο 2008, άλλος ένας κρίκος προστίθεται στην αλυσίδα της θανάτωσης νέων ανθρώπων από δυνάμεις σύγχρονων πραιτωριανών.

Στην εποχή της αποθέωσης του ατομικισμού, είναι τραγικά ειρωνικό ότι τέτοιες βραδιές είναι οι μοναδικές κατά τις οποίες ο κόσμος αισθάνεται ότι η πόλη του ανήκει. Και μέσα στα αγριεμένα μάτια των εξεγερμένων, όχι σε όλων αλλά σε αρκετών, αχνοφαίνεται η δίψα της δημιουργίας όταν το μόνο που μοιάζει εφικτό είναι η καταστροφή.

πηγές: http://english.aljazeera.net/news/europe/2009/08/200981134054964982.html

http://www.france24.com/en/20090810-bagnolet-paris-suburb-riot-fire-police-youths-motorbike-crash-death

Η ψευδαίσθηση της ανωνυμίας

http://technology.timesonline.co.uk/tol/news/tech_and_web/the_web/article6509677.ece

Δεκέμβρης και ερωτισμός

Ο νους που είναι ελεύθερος, ευαίσθητος, που το "εγώ" σαν παρελθόν έχει ολότελα διαλυθεί, ένας τέτοιος νους είναι γεμάτος ενέργεια και πάθος, κι επομένως ομορφιά

Κρισναμούρτι

Ξανακοίταξα τις φωτογραφίες

τουΔεκέμβρη με ένα

διαφορετικό μάτι, όχι με όρους δικαιοσύνης και κοινωνικής σύγκρουσης, οχι με όρους ιδεολογικής αντιπαράθεσης ή εξέγερσης, αλλά με

όρους αισθητικής.

Και ως παρατηρητής ένιωσα τόσο δυνατή, τόσο εξώφθαλμη μία ακόμη αντιπαράθεση, που δεν είχαμε τον χρόνο, την όρεξη ή την ειλικρίνεια να παραδεχτούμε ευθύς εξαρχής: έχουμε να κάνουμε και με μία σύγκρουση του όμορφου με το άσχημο.

Είναι όσες στιγμές αποτυπώθηκαν στις φωτογραφίες, και άλλες που δεν απαθανατίστηκαν, και δείχνουν την άπειρη ομορφιά στα μάτια των ανθρώπων που ένιωσαν ότι είναι ώρα να βγουν στον δρόμο. Και από την άλλη το απρόσωπο, ομοιόμορφο και σκοτεινό προσωπείο της καταστολής. Οι εκφράσεις και οι στάσεις των ανθρώπων αυτών είναι σαν να ξεπήδησαν από τη φαντασία του πιο μεγάλου σκηνοθέτη-φωτογράφου, δείχνοντας ότι η ζωή είναι ένα δυνατο πεδίο τέχνης, όταν δεν την ξεφτιλίζουμε σε καθημερινούς συμβιβασμούς, σε καταπόσεις προσβολών και υποτίμησης της αξιοπρέπειάς μας.

Είναι τόσο σφοδρή η σύγκρουση του όμορφου με το άσχημο, του ερωτικού με το αντιερωτικό, που δεν μας φτάνουν τα εργαλεία της κοινωνικής ή πολιτικής ανάλυσης, δεν μπορούμε να περιγράψουμε λειτουργικά την εικόνα του εφήβου που απλώνει το χέρι απέναντι στην ασπίδα κρατώντας το λουλούδι.

Δεν μπορούμε να περιγράψουμε με τους γνωστούς μας όρους το φούντωμα ενός νέου που βλέπει να χρησιμοποιούν χημικά απέναντί του την ώρα που διαδηλώνει για το προφανές.

Και νομίζω ότι αυτό είναι το πιο όμορφο απ'όλα

Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι;

http://www.iospress.gr/ios2009/ios20090301.htm

R.I.P. "Φανάρι του Διογένη" 09/08 - 02/09

Έληξε η μοναδική κίνηση κοινωνικου κέντρου μέσω κατάληψης στην Κύπρο, από ότι πληροφορήθηκα λόγω εσωτερικών προβλημάτων αλλά και κρατικής καταστολής. Πρόσφατα έγινε έφοδος της αστυνομίας στον χώρο, όπου με την πρόφαση εντάλματος για "διακίνηση ναρκωτικών", και αφού δεν βρέθηκε τίποτε τέτοιο, κατασχέθηκε πολιτικής θεματολογίας υλικό που φυλασσόταν στο χώρο. Ο σκοπός και το timing μίας τέτοιας κίνησης προφανής.
Το θέμα είναι ότι η σπίθα που άναψε στο "Φανάρι" δεν θα σβησει εύκολα.
Κάθε Σάββατο διοργανώνονται εκδηλώσεις και ομιλίες, στην βιβλιοθήκη-αναγνωστήριο που θα εξαλουθήσει να λειτουργεί στην στην Περικλέους 82(πάροδος Ρηγαίνης). Τα πρώτα βήματα πολιτικής αυτονομίας και άμεσης δημοκρατίας στην Κύπρο είναι γεγονός.

....το να έχεις Αστυνομία που βγάζει γέλιο; Αξία ανεκτίμητη...

Εντελώς ελεύθερος πλέον ο δρόμος στο χάκινγκ του κράτους

πηγή: http://indy.gr/newswire/entels-eleytheros-pleon-o-dromos-sto-3c7akingk-apo-ti-meria-toy-kratoys

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδωσε την έγκριση της στις αστυνομικές δυνάμεις να κάνουν έρευνα εξ αποστάσεως στα pc των πολιτών. Ετσι,το χάκινγκ από τη μεριά του κράτους παίρνει μια άλλη τροπή.

Μόλις το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έδωσε τη συγκατάθεσή του Αγγλία και Γερμανία έσπευσαν να εφαρμόσουν το μέτρο.

Μέχρι σήμερα οι αστυνομίες των κρατών μελών χρειαζόντουσαν ειδικό ένταλμα έρευνας και κάποια στοιχεία που να στηρίζουν την ανάγκη έρευνας από απόσταση των υπολογιστών των πολιτών.Σήμερα,με την απόφαση αυτή, τους λύνονται κυριολεκτικά τα χέρια και μπορούν χωρίς καμία ειδική άδεια εκ των προτέρων,εντελώς ανώνυμα, ανενόχλητα και απροειδοποίητα να επιτηρούν τα αρχεία ενός «ύποπτου» από απόσταση.

«Δεν διαφέρει από το προηγούμενο καθεστώς όπου μπορούσαν να εισβάλλουν στο σπίτι κάποιου, να το ψάξουν και να πάρουν το σκληρό δίσκο του υπολογιστή του.Μόνο που τώρα ο «ύποπτος», αν μπορούμε ακόμα να τον ονομάζουμε έτσι, ούτε καν το μαθαίνει.

Εννοείται ότι για να εισβάλλει κάποιος σ’ ένα συγκεκριμένο υπολογιστή χρειάζεται και τη συμμετοχή και κάποιων άλλων. Θα δούμε λοιπόν να αποστέλλονται e-mail με κάποιο ιό από τη μεριά της αστυνομίας, και με ποιο τρόπο θα αντιδράσουν (αν αντιδράσουν) οι διάφοροι κατασκευαστές antivirus και ειδικών software προστασίας ,σ’ αυτό το νέο καθεστώς?

Θα υπάρξουν βέβαια και αυτοί που θα πούνε «Γιατί να φοβάμαι, εγώ δεν έχω τίποτα να κρύψω?»

Αυτοί, ας απαντήσουν, πέρα των άλλων, πώς είναι τόσο σίγουροι ότι δεν θα γίνει κατάχρηση της «φιλοξενίας» που θα προσφέρουν, χωρίς τη συγκατάθεσή τους, στις δυνάμεις «ασφαλείας». Λίγα έχουνε δει τα μάτια μας;

link χωρίς επιπλέον σχολιασμό

http://www.tvxs.gr/v2972

Από την ΓΑΖΑ στην... ΓΑΔΑ

Αυτή την κοινωνία ένστολων θα κληροδοτήσουμε στα παιδιά μας;

Κύπρος: Πυροβολούν μετανάστες στο ψαχνό και το πλασάρουν ως επιτυχία!

"Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΣΑΣ ΜΙΛΑΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΛΤΙΑ ΕΙΔΗΣΕΩΝ" πάει πολύς καιρός που είχα δει γραμμένο σε ένα τοίχο. Στην Κύπρο ειδικά, το φαινόμενο αυτό συμβαίνει εντελώς απροκάλυπτα. Ο ίδιος ο αρχηγός της αστυνομίας είναι αυτός που πρωταγωνιστεί σε αρκετά ρεπορτάζ των τηλεοράσεων και των εφημερίδων, συχνότατα τα λόγια του μεταφέρονται αυτούσια χωρίς κακένα ίχνος κριτικής.
Κάτι τέτοιο θα δούμε σήμερα στην αγαπημένη μας εφημερίδα "ΠΟΛΙΤΗΣ". Διαβάζουμε στην online έκδοση:

http://www.politis-news.com/cgibin/hweb?-A=193856&-V=latestnews

Επεισοδιακή σύλληψη 41 λαθρομεταναστών

Η Αστυνομία, μετά από πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από την αστυνομική διεύθυνση Λάρνακας, ανέκοψε σε περιοχή της Λινόπετρας ύποπτο όχημα, περιοχή της Λινόπετρας τρέχοντας, καλυπτόμενος από το σκοτάδι.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο Τύπου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λεμεσού Αντρέα Αγγελίδη, κάποιοι από τους 41 λαθρομετανάστες επιχείρησαν, επίσης, να διαφύγουν, ωστόσο ρίφθηκαν προειδοποιητικοί πυροβολισμοί, ένας εκ των οποίων τραυμάτισε έναν από τους αλλοδαπούς στην παλάμη, με αποτέλεσμα να κριθεί αναγκαία η μεταφορά του στο Νοσοκομείο Λεμεσού για περίθαλψη.

Οι συλληφθέντες, που είναι όλοι από τη Συρία, μεταφέρθηκαν για ανάκριση στην Αστυνομική Διεύθυνση και, σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν, πλήρωσαν 3.500 δολάρια ο καθένας για την μεταφορά του στα κατεχόμενα και από εκεί στην ελεύθερη περιοχή Αμμοχώστου και ακολούθως στη Λεμεσό.

Η Αστυνομία, σημείωσε ο κ. Αγγελίδης, διεξάγει έρευνες για διακρίβωση των στοιχείων του οδηγού του οχήματος, ο οποίος πιστεύεται ότι είναι Ελληνοκύπριος, ενώ έρευνες έγιναν και σε υποστατικό, έξω από το οποίο ανακόπηκε το όχημα με τους λαθρομετανάστες.

Δεν αποκλείεται, συνέχισε, η Αστυνομία, στο πλαίσιο των ανακρίσεων και των μαρτυριών που θα προκύψουν, να προχωρήσει σε συλλήψεις και άλλων προσώπων, ενώ παράλληλα διεξάγεται έρευνα, όσον αφορά τις συνθήκες κάτω από τις οποίες τραυματίστηκε ο ένας εκ των αλλοδαπών.

07/01/2009

Μία επίκαιρη φωτογραφία

Η ματιά μου σήμερα έπεσε σε μία φωτογραφία αρχείου από τα γεγονότα της εξέγερσης για το άρθρο 16...